Οι Ισπανικές Σκαλοπάτιες, γνωστές επίσης ως Σκαλινάτα ντελ Τρίνιτα ντε Μόντι, είναι ένα σύνολο 138 πετρινών σκαλοπατιών στο κέντρο της Ρώμης, που οδηγούν από την Πιάτσα ντι Σπαγνα στον λόφο του Πίνσιο και τον ναό Τρίνιτα ντε Μόντι στην κορυφή. Βρίσκονται σε γειτονιά γεμάτη σημαντικούς ναούς, μουσεία και μπαροκ μνημεία, και από την αρχική τους κατασκευή έχουν είναι δημοφιλές προορισμό για τουρίστες.
Οι Ισπανικές Σκαλοπάτιες χτίστηκαν με χρήμα που χορηγήθηκε στην πόλη τον 17ο αιώνα από τον Ετιέν Γκεφιέ, εκπρόσωπο του βασιλιά της Γαλλίας. Ένας μακροχρόνιος διαγωνισμός για τους όρους της διαθήκης του Γκεφιέ καθύστερισε το έργο για αρκετές δεκαετίες. Προέκυψε επίσης διαμάχη για το σχέδιο να ανατεθεί μια статуά του Γαλλικού Βασιλιά Λούη XIV στην κορυφή του λόφου.
Οι σκαλοπάτιες σχεδιάστηκαν από τον αρχιτέκτονα Φραντσέσκο ντε Σάνκτις, νικητής διαγωνισμού που οργανώθηκε υπό την καθοδήγηση του Πάπα Ιノκέντιου XII το 1717. Ο ντε Σάνκτις σχεδίασε μια σειρά 12 κλιμάκων, οι οποίες πλατύνονται σταδιακά κατευθυνόμενες κατωτέρω σε σχήμα ελαφριού. Ολοκληρώθηκαν το 1725 και σχήλουν συμβολική και φυσική σύνδεση μεταξύ του βασιλιά της Ισπανίας, του οποίου πρεσβεία βρισκόταν στη βάση του λόφου, και της Καθολικής Εκκλησίας και της Παπαδικής Καθέδρας στη Ρώμη.
Οι Ισπανικές Σκαλοπάτιες είναι δημοφιλές μέρος συνάντησης για τους πολίτες της Ρώμης και τους επισκέπτες. Μια μικρή αγορά λουλουδιών γίνεται καθημερινά στη βάση των σκαλοπατιών. Τη φιάτα, αζάλειες και άλλα ανθοφόρα φυτά διακοσμούν τις σκαλοπάτιες. Οι Σκαλοπάτιες έχουν εμφανιστεί σε πολλές ταινίες και έχουν είναι θέμα αμέτρητων πινακοθέσεων και φωτογραφικών μελετών.
Ένα άλλο αξιοθέατο στη βάση της Σκαλινάτα είναι η Φοντάνα ντελ Μπαρκακιά, μια μικρή πηγή με μορφή βάρκας, η οποία σχεδιάστηκε από τον Πίετρο Μπερνίνι και τοποθετήθηκε στην πλατεία το 1629. Η πηγή εμπνεύστηκε από την παράδοση μιας πλημμύρας του ποταμού Τίβερ, η οποία φέρει μια μικρή ψαρική βάρκα σε αυτό το σημείο το 1598. Ο Μπερνίνι τοποθέτησε τους σφίγγες της πηγής κάτω από το επίπεδο του δρόμου για να ελέγξει καλύτερα τη ροή νερού από κοντινές υπόγειες δεξαμενές.
Δεξιά από τις σκαλοπάτιες βρίσκεται το Κετς-Σέλι Χαους, ένα μικρό μουσείο αφιερωμένο στους ρομαντικούς αγγλικούς ποιητές και τον Τζον Κετς. Το μικρό διαμέρισμα που στέγει το μουσείο ήταν το σπίτι του Κετς για beberapa μήνες πριν τον θάνατό του από φυματίωση το 1821.
