Η Σαντορίνη είναι ένα συγκρότημα μικρών νησιών, μερικά κατοικημένα και μερικά όχι, στο νότιο Αιγαίο Πέλαγος. Βρίσκεται σε απόσταση περισσότερων από 200 χιλιομέτρων από την ηπειρωτική Ελλάδα και είναι προσβάσιμη μόνο με αεροπλάνο ή θάλασσα. Με συνολικό πληθυσμό λίγο πάνω από 13.000, ο νησιωτικός συγκρότημα είναι καταφύγιο για τους τουρίστες που επιθυμούν να ξεφύγουν από την ωμότητα των μεγάλων ελληνικών λιμανιών και παραλιών αλλά να παραμείνουν στην αίσθηση και την ατμόσφαιρα της παραδοσιακής Ελλάδας.
Οι άνθρωποι έχουν κατοικήσει τη Σαντορίνη από την Ύστερη Νεολιθική περίοδο (4000 π.Χ.), αν και δεν ήταν μέχρι την Εποχή του Χαλκού ότι το νησί άρχισε να ευδοκιμεί, κυρίως λόγω Ελλήνων που μετέφεραν εκεί και αυξάνουν τις ευκαιρίες για επέκταση και εμπορία. Δωριείς ίδρυσαν αρκετές πόλεις στη Σαντορίνη κατά τον 9ο αιώνα π.Χ., και από τότε η ανάπτυξη αυξήθηκε σημαντικά. Δεν ήταν μέχρι το 1912 που η Σαντορίνη έγινε επίσημα μέρος της Ελλάδας.
Το συνολικό εμβαδόν της Σαντορίνης είναι μόλις 28 τετραγωνικά μίλια, με το κεντρικό μέρος του νησιού καλυμμένο από μια αρκετά μεγάλη λιμνοθάλασσα. Υπάρχουν επίσης ηφαίστεια, βουνά και παράλιες στο νησί, κάνοντάς το μια από τις περιοχές με το πιο μικτό εδαφικό rilievo σε όλη την Ελλάδα. Η Φειρά είναι η πρωτεύουσα της Σαντορίνης. Το όνομα Φειρά είναι μια σύγχρονη έκδοση της λέξης «Θήρα», το αρχαίο όνομα που δόθηκαν από τους πρώτους αποίκους. Θήρα, άλλη παραλλαγή, χρησιμοποιείται μερικές φορές ως εναλλακτικό όνομα για τη Σαντορίνη.
Λόγω της τοποθεσίας της, νοτιοανατολικά από την ηπειρωτική Ελλάδα, η Σαντορίνη έχει ζεστές, υγρές μέρες και ψυχρές βράδυ και νύχτες, ακόμα και καλοκαίρι. Το μεγαλύτερο μέρος της βροχής πέφτει τον χειμώνα, όταν οι θερμοκρασίες πέφτουν στους 50-54 βαθμούς Φαρενάιτ. Ο καιρός είναι ιδιαίτερα ψυχρός κοντά στο κέντρο του νησιού, όπου βρίσκεται η λιμνοθάλασσα, ή στην ακτή. Η συλλογή υγρών βροχής σε στερνές είναι σημαντική για το νησί γιατί δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό, και η τοπική αποαλυμάνση παρέχει μόνο μη πόσιμο νερό στους κατοίκους.
Η Σαντορίνη φιλοξενεί αρκετά μεγάλα ηφαίστεια, μερικά από τα οποία έχουν προκαλέσει τις μεγαλύτερες έκρηξεις που είναι γνωστές στην ιστορία και έχουν εμπνεύσει πολλούς μύθους. Ξεκινώντας με την μινωϊκή πολιτισμικότητα πέρυσι από 3.500 χρόνια, οι ηφαίστειες της Σαντορίνης έχουν προκαλέσει την εξαφάνιση ολόκληρων πολιτισμών. Λόγω αυτού, ορισμένες ιστορίες, συμπεριλαμβανομένων των έργων του Πλάτωνα και πολλών διάσημων ιστορικών, συνδέουν το νησί με την Ατλαντίδα, η καταστροφή της οποίας μπορεί να οφείλεται στην έκρηξη της Θήρας, η οποία συνέβη το 1000 π.Χ. Άλλες ιστορίες, όπως η Σαντορίνη ως προέλευση των βίβλικων καταστροφών, είναι επίσης υπό μελέτη. Όταν ο ηφαίστειος της Σαντορίνης έκραγε κάποτε μεταξύ 1500-1600 π.Χ., η έκρηξη φάνηκε να προκάλεσε αρκετή σκόνη και περιβαλλοντική άγχος που πιθανώς οδήγησε σε αυτά που η Αίγυπτος είδε ως καταστροφές.
Οι επισκέπτες έρχονται κυρίως στη Σαντορίνη για τις ακαθάρτητες, ακατάστρατες παράλιες της. Το νησί είναι επίσης διάσημο για τα λευκά κτίρια και τους παλαιούς λιμένες. Οι παράλιες στην ανατολική πλευρά του νησιού είναι πιο ιδιωτικές, ενώ αυτές στη δυτική ακτή είναι πιο δημοφιλείς και πολυσύχναστες. Η Περίσσα, ένα θαλασσινό καταφύγιο, είναι διάσημη για την μαύρη άμμο της, ενώ η Κόκκινη Παράλια αποτελείται από ηφαιστειακό βράχο και άμμο, δίνοντάς της τον χαρακτηριστικό κόκκινο τόνο. Το Ακρωτήριο Κολούμπο, μια από τις πιο απομονωμένες παράλιες, προσφέρει στους επισκέπτες ευκαιρία να ξεφύγουν από τις μάζες, καθώς δεν υπάρχει δημόσια μεταφορά στο νησί και μόνο ένα τοπικό ταβέρνα για να ξεφύγετε από την καύσωνα. Μικρές ψαρικές και λιμενικές χωριά abundουν στο νησί, και προσφέρουν στους επισκέπτες ευκαιρία να απολαύσουν ανάπαυση και να ρίξουν μια ματιά στο παρελθόν. Στενές οδοί, πολλά εξωτερικά καφέ και антиκείμενα, καθώς και παραγωγή κρασιού και μνημειακές πόλεις φρουρίων και μοναστηριών κάνουν τα χωριά αξιοεπίσκεπτα. Το Μεγαλοχώρι είναι κοντά στο λιμάνι και εύκολα προσβάσιμο, ενώ η Ακρωτήρι είναι ο τέλειος προορισμός για όσους ψάχνουν για μια γεύση μινωϊκών μνημείων.
