Ένα νησί στην ακτή της Σαν Φρανσίσκο, το Alcatraz είναι εξαιρετικά δημοφιλής τουριστικός προορισμός με μακρά και πλούσια ιστορία. Ψευδώνυμο «The Rock», ανοίχτηκε στο κοινό από την Εθνική Υπηρεσία Πάρκων το 1973 και μπορεί να επισκεφθεί μόνο με φέρι.
Χαρτογραφήθηκε πρώτη φορά το 1775 από τον ισπανικό εξερευνητή Juan Manuel de Ayala, το νησί Alcatraz παίρνει το όνομά του από μια λέξη που μεταφράζεται χαλαρά ως «πελεκάνος» ή «περίεργο πουλί». Αρχικά المكسيicano έδαφος, παραχωρήθηκε στις ΗΠΑ το 1848, γίνοντας στρατιωτική.apartado το 1850. Αν και αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο, μετά το σεισμό της Σαν Φρανσίσκο το 1906, δεσμοίους μεταφέρθηκαν στο νησί και υπηρέτησε ως στρατιωτική φυλακή από το 1917 έως το 1933.
Το Alcatraz υπηρέτησε ως αμερικανική ομοσπονδιακή πενιτενσιάριος από το 1934 έως το 1963. Η ιδέα ήταν να δημιουργηθεί φυλακή μέγιστης ασφαλείας για τους χειρότερους δέκτες, αυτούς που θεωρούνταν επικίνδυνους και τους δεσμώτες που θεωρούνταν κίνδυνο φυγής. Μόλις εκεί, οι άνδρες αντιμετώπισαν μονότονο ρουτίνα, λαμβάνοντας μόνο φαγητό, καταφύγιο, ιατρική φροντίδα και ρούχα, ενώ τα πάντα τα άλλα θεωρούνταν προνόμιο. Τελικά η φυλακή έκλεισε λόγω του κόστους λειτουργίας, περίπου τριπλάσιο από άλλες πενιτενσιάριους.
Κατά τη διάρκεια του χρόνου ως φυλακή, υπήρξαν 36 δεσμώτες που προσπάθησαν να φύγουν σε 14 ξεχωριστά περιστατικά. Αν και οι περισσότεροι πιάστηκαν ή σκοτώθηκαν, πέντε άνδρες πιθανόν καταπώτισαν, αλλά παραμένουν επίσημα αγνοούμενοι. Είναι δυνατόν να κολυμπήσει κανείς από το Alcatraz στην ηπειρωτική, αλλά το πολύ κρύο νερό και οι ρεύματα θα το κάνουν δύσκολο για όσους δεν είναι σε καλή φυσική κατάσταση.
Το νησί έχει παρουσιαστεί σε ταινίες όπως «The Birdman of Alcatraz», η ιστορία του δεσμώτη Robert Stroud, και «Escape from Alcatraz», με τον Κλίντ Ιστγουντ. Επιπλέον, το Alcatraz είχε διάσημους δεσμώτες, όπως ο Αλ Καπόνε, ο Μίκι Κόεν και ο Τζορτζ «Machine-Gun» Κέλι, δίνοντάς του αίσθημα διαπρήξεως.
Όταν η φυλακή έκλεισε, μια ομάδα Εντεχόμενων Αμερικανών ανακοίνωσε ότι το Alcatraz είναι εδαφος Ινδιάνων, εκφράζοντας ελπίδες για τη δημιουργία πολιτιστικού κέντρου. Δυστυχώς, ξεκίνησε ως ειρηνική κίνηση αλλά γύρισε σε κατοχή, διαρκώντας από Νοέμβριο 1969 έως Ιούνιο 1971. Οι τάσεις ανήλθαν καθώς οι κατόχοι αρνήθηκαν να αφήσουν το νησί, οδηγώντας σε γραφίτια, supposed βία και φωτιά που κατέστρεψε κτίρια. Η κατοχή έληξε όταν ομοσπονδιακοί μαρσάλες απέμαξαν τους ανθρώπους από το νησί.
