Το Ποσιτάνο, στην Καμπανία (νότια Ιταλία), κρεμάται στους λόφους της Αμαλφίτικης Ακτής. Μικρήgemeinschaft (3.882 κάτοικοι, 2001) με δυναμικό τουρισμό, ξενοδοχεία, παραλίες και σκαλοπάτια.
Δύο θεωρίες: α) από Παιστoum, όπου κάτοικοι έφυγαν από πειρατές. β) ναύτες με κλεμμένη εικόνα Παναγιάς άκουσαν «posa, posa» (αφήστε με) και βρήκαν καταφύγιο.
Ρωμαϊκή εποχή: Τιβέριος εισήγαγε αλεύρι. 9ος αιώνας: πρόσφυγες από Σαρακηνικές επιθέσεις. 16-17ος αιώνας: αλιευτική πόλη/λίμνας. 1700s: πλούσιες νεαπολιτάνες οικογένειες. Γράμματες (Γκουν Στάινμπεκ, Harper's Bazaar 1953) τηνاجهέντσαν.
Ξενοδοχεία, εστιατόρια, clubs, καταστήματα για τουρίστες. Το Ιλ Σαν Πιέτρο κοιτάζει τον Κόλπο του Ποσιτάνο. Εστιατόρια στη Λα Γκαβιτέλα (Κόλπος Πραϊάνο) με ιδιωτική παραλία και θαλασσινά.
Δύο χαλικώδεις παραλίες: Σπιάτζια Γράντε (μεγαλύτερη, λιμενική) και Σπιάτζια ντελ Φορνίλιο (απομονωμένη, δάσκαλοι δύναμης). Φέρρι, υδροσκαφή, καράβια για Αμαλφί, Νάπολη, Ραβέλο, Καπρί. Μονόξυλα για μικρά ταξίδια. Κόλπος Σαλερνό με οδικό δρόμο και σκαλοπάτια. Μονοπάτια όπως το «Μονοπάτι των Θεών» (Σεντιέρο ντεγλι Ντέι) προς Πραϊάνο και Κόνκα ντε Μαρίνι.
Δημαρχείο με μπαλκόνι πάνω στη θάλασσα (γάμους). Εκκλησία Σάντα Μαρία Ασούντα (10ος αιώνας, βυζαντινή Μαύρη Παναγιά 13ου αιώνα). Σμαράγδινη Σπηλιά (Έμεραουντ Γκρότο) στη Κόνκα ντε Μαρίνι (πράσινο άμμο).
Ενδυμασία Moda Positano: χρωματιστά φορεμάκια, μαγιό, παπούτσια (σάμπο, παντούφλες). Ξεκίνησε 1950s με αντίσταση σε αυστηρούς κωδικούς και αύξηση τουρισμού.
