Ο σχετικά μέτριος πληθυσμός του Παρισιού μόλις πάνω από 2,2 εκατομμύρια υποδεικνύει ότι πολύ λίγοι άνθρωποι έχουν την τύχη να απολαμβάνουν αυτή την εκπληκτική πόλη ολόκληρο το χρόνο. Για αρχή, η λεγόμενη Πόλη του Φωτός ενσωματώνει ένα τεράστιο αριθμό 38 Τοπών Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, με το μεγαλύτερο μέρος τους σχετικά κοντά μεταξύ τους και άνετα καλυπτόμενα με τα πόδια ή με ασανσέρ στο μετρό. Ως πρωτεύουσα της πιο επισκεπτέλης χώρας στη Γη, το Παρίσι θέτει ένα ισχυρό πρότυπο. Η ομορφιά του κρύβεται στο να εκπλήσσει τον πρώτα φορά επισκέπτη με μια πληθώρα παγκοσμίως διάσημων ορόσημων, και μετά να σας ελκύσει στα επόμενα ταξίδια με νίζες τοποθεσίες που νιώθουν σαν να ανήκουν μόνο σε εσάς.
Κανένας ταινίας με το Παρίσι δεν είναι πλήρης χωρίς μια λήψη του πιο αναγνωρίσιμου ορόσημου της πόλης, του Πύργου Ειφέλ. Αρχικά χτισμένο ως προσωρινή κατασκευή για την Παγκόσμια Έκθεση του 1889, αυτή η σιδηρού структура πλέγματος που φτάνει τα 320 μέτρα έχει längst στερεώσει τη θέση της στον μόνιμο ορίζοντα της πόλης. Σχεδόν 7 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο ανεβαίνουν στην κορυφαία εξέταση για μεγαλοπρεπείς θέας πάνω από την πόλη. Στο τέλος των Σαν-Ελιζέ, η Αρκ ντε Τριόμφ είναι εξίσου εκπροσώπηση όλων των πραγμάτων Παρισινών. Ενταλμένη από τον Ναπολέον το 1806 για να γιορτάσει τις στρατιωτικές του νίκες, η αψίδα 50 μέτρων κάθεται σε μια κυκλική πλατεία στο κέντρο μιας κυκλοφοριακής τρελιάς όπου 12 δρόμοι συναντώνται. Υπό την αψίδα κείται ο Τάφος του Άγνωστου Στρατιώτη, ένα συγκινητικό σημείο μέσα στο περιβάλλον χάος.
Το Μουσείο Λούβρο αντιπροσωπεύει το στέφανο μιας πόλης βυθισμένης στην υψηλή κουλτούρα. Περισσότερο από 8 εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο περνάνε από την είσοδό του, που σημαδεύεται από μια ομορφή γυαλινή πυραμίδα 21 μέτρων υψίστη που προστέθηκε το 1989 σε αυτό που ήταν παλαιότερα ένα βασιλικό παλάτι. Το μουσείο διαχειρίζεται περίπου 35.000 έργα τέχνης, με περισσότερο από ένα εκατομμύριο ακόμα στην αποθήκη. Οι φίλοι της τέχνης μπορούν να κοιτάξουν την "Μόνα Λίζα" ή να θαυμάσουν την αγαλματιδή "Αφροδίτη της Μήλου", μεταξύ άλλων. Άλλα εξαιρετικά μουσεία περιλαμβάνουν το Ορσέ, μετατραπέν από σιδηροδρομικό σταθμό σε γκαλερί τέχνης το 1986, με μια μεγαλοπρεπή συλλογή印象ιστικής τέχνης, και το Κέντρο Πομπιδού, ένα φουτουριστικό ναό σύγχρονης τέχνης. Το κτίριο φοριά τα χρωματιστά σωλήνες, αγωγοί και ανελκυστήρες στην εξωτερική πλευρά, μεmeisterwerke του Πικάσο και Ματίς στην εσωτερική.
Οι γύροι στα κύρια ιερά μέρη της πόλης είναι δωρεάν, κάνοντας τον καθεδρικό ναό Νότρ-Νταμ το πιο επισκεπτόμενο ορόσημο της πόλης, με 13,5 εκατομμύρια ανθρώπους να περνάνε μέσω του κάθε χρόνο. Η κατασκευή του εμπνευσμένου Γκοτθικού ναού ξεκίνησε το 1163 σε ένα νησί στο ποτάμι Σέιν που έχει υπηρετήσει ως τόπος λατρείας από ρωμαϊκούς χρόνους. Το μόνο τέλος που χρεώνεται είναι για την ανέβασμα των 387 σκαλιών στους δύο μπροστινούς πύργους, λογοτεχνική κατοικία του ομώνυμου κυφού. Ψηλά στο Μονμαρτρ, η αλάβαστρινη κούπουλα της בזιλικής Σακρέ-Κερ χτίστηκε το 1871 για να σημαδεύσει μια νέα αρχή για την πόλη μετά τον βίαιο Γάλλικο-Προυσιανικό πόλεμο. Δέκα εκατομμύρια επισκέπτες το χρόνο ανεβαίνουν στη βηλίκα, κοιτώντας πάνω από τις στέγες του Παρισιού από το ψηλότερο ορόσημο της πόλης.
Για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου, οι Σαν-Ελιζέ υπηρετούν ως η πιο κομψή κυκλοφοριακή αρτηρία της πόλης, τρέχοντας για μόλις πάνω από ένα μίλι μεταξύ της Πλάτς ντε ντ Κογκόρντ και της Αρκ ντε Τριόμφ. Κοσμημένη με φτελίες, μοδικά καταστήματα και καφέ, η λεωφόρος 70 μέτρων πλημμυρίζει από ζωή από κομμάτιά τη μέρα της Καταστροφής της Βαστιγίας και κατά τις εθνικές γιορτές, όταν το μήκος και το πλάτος της πλημμυρίζουν από κόσμο. Παρέχει επίσης το δράστικο φινίρισμα για τον ετήσιο γυρισμό της Γαλλίας με ποδήλατο. Η Πλάτς ντε ντ Κογκόρδ είναι αμφισβητήσιμο ένα από τα πιο ιστορικά πλατείες της Ευρώπης, σταυρωμένη σήμερα από την κυκλοφορία αλλά ποτέ τόπος για την कुखύατη γιγλιότυνα της Επανάστασης όπου ο Λουδοβίκος XVI, η Μαρι Αντουανέτα και άλλοι βρήκαν το τέλος τους. Μην χάσετε το 3.200 ετών Οβελίσκο του Ναού του Ραμσέ Δεύτερου, δώρο από την Αίγυπτο.
