Βασικά Στοιχεία της Καλλιτεχνικής Κληρονομιάς της Δυτικής Ευρώπης: Από την Κλασική Αρχαιότητα στην Σύγχρονη Τέχνη
Η δυτικοευρωπαϊκή τέχνη εκτείνεται σε χιλιετίες· βασικοί πυλώνες:
- Κλασική Αρχαιότητα: Ελληνικά/Ρωμαϊκά ιδεαλητά ομορφιάς, αναλογίας, αρμονίας—βάσεις για Αναγέννηση & Νεοκλασικισμό.
- Μεσαιωνική Τέχνη: Χριστιανικός εστίαση: γοθικοί ναοί, φωτισμένα χειρόγραφα, βιτρώ.
- Αναγέννηση (14ος–17ος α.): Επανέκταξη του κλασικισμού· Λεονάρντο, Μιχαηλάγγελο, Ραφαήλ—φυσικισμός, προοπτική, ξύδινη ζωγραφική.
- Μπαροκ & Ροκόκο (17ος–18ος α.): Θέαμα, κίνηση, διακόσμηση—Καραβάτζιο, Μπερνίνι, Ρεμπραντ.
- Νεοκλασικισμός & Ρομαντισμός (18ος–19ος α.): Τάξη έναντι συναισθήματος· Ντέιβιντ έναντι Ντελακروا, Τέρνερ.
- Εμπρεσιονισμός & Μετα-Εμπρεσιονισμός (τέλη 19ου): Φως, αντίληψη, πινελιά—Μονέ, Ρενουάρ, Σεζάν, Βανγκόχ.
- Μοντερνισμός & Αβανγκάρδ (αρχές 20ου): Κυβισμός, Εκφραστισμός, Ουρρεαλισμός, αφαίρεση—Πικάσο, Καντινσκί, Νταλί, Πολλοκ.
- Σύγχρονη Τέχνη (τέλη 20ου–21ου): Διάφορα μέσα, εννοιολογική, πολιτική, εστίαση στην ταυτότητα· παγκόσμια, πλουραλιστική.
Κάθε εποχή χτίζει σε, αντιδρά σε ή απορρίπτει τις προηγούμενες—δημιουργώντας συνεχώς εξελισσόμενη διάλογο.