Η Κύπρος ανακαλύφθηκε και εγκαταστάθηκε για πρώτη φορά περίπου 11.000 χρόνια πριν (c. 9000 π.Χ.) από νεολιθικούς γεωργούς από την Ανατολία (σύγχρονη Τουρκία). Αυτοί οι πρώιμοι μετανάστες διέβασαν τη σχετικά μικρή θαλασσινή απόσταση, φέροντας γεωργία, ειρηνοποιημένα ζώα, και τις θεμελίδες μιας από τις πρώιμες πολιτισμούς της Μεσογείου.
Τοποθεσίες όπως η Χοιροκίτια (τοπος Παγκόσμιας Κληρονομιάς UNESCO) αποκαλύπτουν καλά οργανωμένα χωριά με κυκλικούς πετρινούς οικισμούς, εξελιγμένη κατασκευή εργαλείων, και απόδειξη μακροχοριακής εμπορίας—ξένο για τόσο πρώιμη περίοδο.
Η θέση της Κύπρου στη διασταύρωση Ευρώπης, Ασίας, και Αφρικής την έκανε μαντεμένο για διαδοχικές κύματα εγκαταστάσεων, εμπόρων, και κατακτητών—Μικηναίους, Φοινίκες, Αιγυπτίους, Πέρσες, Ρωμαίους, Βυζαντινούς, και Οθωμανούς—καθένας προσθέτοντας στο πλούσιο πολιτιστικό της υφάσμα.
Ο όρος "ανακάλυψη" είναι παραπλανητικός· το νησί δεν ποτέ ήταν "άγνωστο" στους λαούς της ανατολικής Μεσογείου. Αντίθετα, οι ανατολικοί γεωργοί ήταν οι πρώτοι που θεμέλιωσαν μόνιμες, γεωργικές κοινότητες, ξεκινώντας την καταγεγραμμένη ανθρώπινη ιστορία της Κύπρου.
