Το Διώρυγα Σουέζ είναι ένα τεχνητό διώρυγμα θαλάσσιας στάθμης μήκους 193,3 χλμ (120,1 μίλια) στην Αίγυπτο, που συνδέει τη Μεσόγειο Θάλασσα με την Ερυθρά Θάλασσα μέσω του Ισθμού του Σουέζ. Αποφεύγει την ανάγκη περιήγησης της Αφρικής μέσω της Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας.
Ανοίχτηκε το 1869, μειώνοντας τις αποστάσεις ταξιδιών Ευρώπη-Ασία κατά ~6.000 χλμ. Λονδίνο-Μουμπάι: 11.000 χλμ έναντι 20.000 χλμ γύρω από την Αφρική. Αυτό μετέτρεψε το παγκόσμιο εμπόριο, καθιστώντας τις ανατολικές αγορές, πόρους και εργατικό δυναμικό πιο προσβάσιμα.
Η Βρετανία θεωρούσε το διώρυγμα ως την «φλεβαρτηρία της Αυτοκρατορίας»—απολύτως απαραίτητο για τον έλεγχο της Ινδίας. Το 1875, ο Δισραέλι αγόρασε το 44% των μετοχών της Εταιρείας Διωρύγματος Σουέζ. Η βρετανική κατοχή της Αιγύπτου το 1882名義上 προστατεύει το διώρυγμα αλλά στην πραγματικότητα εγκατέστησε αποικιακό έλεγχο. Η Σύμβαση του Κωνσταντινουπόλεως το 1888 εγγυάται «ελεύθερη διέλευση» αλλά η Βρετανία διατήρησε στρατιωτική κυριαρχία.
Η Γαλλία (αρχικός κατασκευαστής), η Γερμανία, η Ιταλία και αργότερα η Ιαπωνία ανταγωνίζονταν για επιρροή. Το διώρυγμα διαμόρφωσε αποικιακά σύνορα στην Ανατολική Αφρική, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ανατολική Ασία. Οι εκστρατείες Βόρειας Αφρικής στον Α' και Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εστίασαν στην άμυνα του διωρύγματος.
Η Κρίση του Σουέζ το 1956—η εθνικοποίηση από τον Νάσερ, ακολουθούμενη από βρετανο-γαλλική-ισραηλινή εισβολή—σήμανε το τέλος της άμεσης ευρωπαϊκής αυτοκρατορικής κυριαρχίας. Η αντίθεση ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης ανάγκασε την ανάκληση, συμβολίζοντας τη μετάβαση στη μετα-αποικιακή γεωπολιτική.
Σήμερα, ~12% του παγκόσμιου εμπορίου και 30% της κινούμενης φορτίωσης πληρώματος διέρχεται μέσω του διωρύγματος. Η επέκταση του 2015 (Νέο Διώρυγμα Σουέζ) επιτρέπει διπλή κατεύθυνση. Περιμένει στρατηγικό στενό και σημαντική πηγή εσόδων για την Αίγυπτο ($7+ δισεκατομμύρια ετησίως).
