Αν και πολλές είδεις αντιμετωπίζουν απειλές από την ψαρέμα με γριζομετάλλες αλύσιδες και τη ρύπανση νερού, η Μεσόγειος Θάλασσα φιλοξενεί ποικίλη πληθυσμό θαλάσσιων ζώων, συμπεριλαμβανομένης μιας ευρείας ποικιλίας δελφινιών. Συμπεριλαμβάνοντας διάφορα είδη κοινά στα τροπικά, ζεστά νερά σε όλο τον κόσμο, αυτά τα δελφίνια παίζουν κρίσιμο ρόλο στην οικοσυστημική και την τροφική αλυσίδα της περιοχής.
Ένα είδος υπό απειλή κοινό σε όλη τη μεσογειακή περιοχή μόνο λίγες δεκαετίες πριν, το μεσογειακό κοινό δελφίνι μπορεί να αναγνωριστεί από το μικρό ράμφος και το μέσο μέγεθος. Οι ενηλίκεις φτάνουν μέσο μήκος 2,5 μέτρων και, αν και τα χρώματα διαφέρουν ελαφρώς από περιοχή σε περιοχή, τα κοινά δελφίνια έχουν συνήθως ανοιχτόχρωμο στομάχι και σκοτεινότερες πλάτες. Το κοινό δελφίνι τρέφεται κυρίως με μικρά είδη ψαριών όπως αθερίνες και σαρδέλες, και συχνά πέφτει θύμα στα δίκτυα ψαρέματος για αυτά τα ίδια είδη.
Ίσως το πιο αναγνωρίσιμο είδος δελφινιού και κοινό στα ζεστά νερά σε όλο τον κόσμο, το δελφίνι ράμφος-μπουκάλι μπορεί να αναγνωριστεί από το διωθισμένο ράμφος που δίνει το όνομά του στο είδος. Οι ενηλίκεις φτάνουν μέσο μήκος λίγο κάτω από 4 μέτρα, και το είδος τείνει να είναι ευρύτερο και πιο ισχυρό από τα περισσότερα είδη δελφινιών. Αν και δεν έχουν μειωθεί στο ίδιο βαθμό με άλλες πληθυσμούς δελφινιών – πιθανώς λόγω της πιο ποικίλης διατροφής τους – τα δελφίνια ράμφος-μπουκάλι στη Μεσόγειο αντιμετωπίζουν έναν αριθμό απειλών, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης ψαριών, κινδύνων από δίκτυα, και τοξικής ρύπανσης.
Ένα είδος κοινό στα νερά ηπειρωτικής φάσης γύρω από την Ιταλία, ιδίως τα ζεστά νερά της Σικελίας, το δελφίνι του Risso είναι ένα είδος μέσου προς μεγάλο μέγεθος που φτάνει μέγιστο ενηλίκιο μήκος περίπου 3,5 μέτρων. Το είδος έχει μικρό ράμφος, βολβοειδές κεφάλι και, αν και τα νεαρά δελφίνια μπορούν να είναι ανοιχτό καφέ χρώμα, η σταδιακή απώλεια χρώματος κάνει τους περισσότερους ενηλίκους λευκούς ή γκρι. Τα δελφίνια του Risso συνήθως βρίσκονται σε μικρές ομάδες πέντε ή έξι κοντά στις ακτιαίες θάλασσες.
Ένα μικρό και λεπτό είδος που φτάνει μέσο ενηλίκιο μήκος λίγο πάνω από 2,2 μέτρα, το δελφίνι με στριφές έχει λεπτό, ευγενικό σώμα και μικρό ράμφος παρόμοιο με το κοινό δελφίνι. Το χαρακτηριστικό χαρακτηριστικό του είδους, ωστόσο, είναι η μαύρη στιβάδα που τρέχει από το μάτι του δελφινιού στην ουρά του κατά μήκος του πλευρού, ένα χαρακτηριστικό που δίνει το όνομά του στο είδος. Τα δελφίνια με στριφές ζουν σε στάδα από 20-100 ανάλογα με την τροφική απόδοση μικρών ψαριών.
Ένα είδος μέσου μεγέθους που φτάνει ενηλίκιο μήκος λίγο κάτω από 3 μέτρα, το δελφίνι με τραχεία οδόντες μπορεί να αναγνωριστεί από τις σειρές αισθητάς κουφωμένων οδόντων παράλληλα με το διωθισμένο χηνικό του. Το είδος τείνει να είναι ανοιχτό στο χρώμα, κατοικεί τροπικά και υποτροπικά βαθιά νερά σε όλο τον κόσμο, και έχει ποικίλη διατροφή από ψάρια, καλαμάρια, μαλακία και κεφαλόποδα. Τα δελφίνια με τραχεία οδόντες κινούνται σε ομάδες και αντιμετωπίζουν έναν αριθμό απειλών, συμπεριλαμβανομένων κυνηγών, δικτύων ψαρέματος και τοξικών ρύπων.
