Κατά την εποχή των ιστίων, η κατανόηση των ωκεανικών ρευμάτων επεστράφει την παράδοση αλληλογραφίας μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Οι ταχυδρομικές αρχές εκμεταλλεύθηκαν τη γνώση των μοτίβων ρευμάτων – ειδικά της Ρεύματος του Κόλπου και της Βόρειο Ατλαντικής Ρεύματος – για να σχεδιάσουν γρηγορότερες, πιο αξιόπιστες διαδρομές.
Εξοικονομώντας την ισχύ αυτών των δυναμικών, θερμών ρευμάτων, τα ιστιοφόρα πλοία κέρδισαν σημαντική αύξηση ταχύτητας από ευνοϊκή ροή νερού και συνδεδεμένα πλεονέκτημα ανέμων. Αυτό μείωσε δραματικά τους χρόνους μετάβασης, βελτιώνοντας την αξιοπιστία για έμπορους, κυβερνήσεις και ιδιωτική αλληλογραφία.
Ο σχεδιασμός διαδρομών βάσει ρευμάτων γίνεται θεμέλιο της διαγειωτικής ναυσιπλοΐας, βελτιώνοντας άμεσα την αποδοτικότητα και την προβλεψιμότητα της ταχυδρομικής υπηρεσίας πέρα από τον ωκεανό.
