Πολεμούσε η Ολλανδία στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο; Νейραλικότητα, Εθελοντές, και Παγκόσμια Επίδραση
Επίσημη Νейραλικότητα, Μη Επίσημη Συμμετοχή
Η Ολλανδία δεν μπήκε επίσημα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ολλανδική κυβέρνηση διατήρησε πολιτική αυστηρής νειτραλικότητας καθ' όλο τη διάρκεια του συγκρούσεως (1914–1918), στάση ρριζωμένη στην 19η αιώνα παράδοση και στρατηγικό λογισμό.
Ωστόσο, Ολλανδικοί Πολίτες Πολέμησαν
- Εθελοντές υπηρέτησαν σε ξένους στρατούς: Γαλλικό Ξένο Λέιγιον, βρετανικές δυνάμεις, γερμανικός στρατός, αμερικανικές δυνάμεις (μετά 1917)
- Εκτιμήσεις προτείνουν εκατόδες έως λίγους χιλιάδες Ολλανδικούς υπηκόους πολεμούσαν—ακριβείς αριθμοί άγνωστοι
- Κίνητρα ποικίλαν: ιδεαλισμός, περιπέτεια, οικονομική ανάγκη, εθνικές δεσμοί (π.χ. Ολλανδοί στη Νότια Αφρική πολεμούσαν για την Βρετανία)
Η Νειτραλικότητα Είχε Κόστος
- Διαταραχή εμπορίου: Βρετανική φραγμή περιορίζετο εμπόριο με Γερμανία· γερμανικά υποβρύχια καταδύσαν ολλανδικά εμπορικά πλοία (200+ πλοία, 1.000+ ναύτες σκοτωμένοι)
- Πρόσφυγες: ~1 εκατ. βελγικοί πρόσφυγες φύγαν στην Ολλανδία (1914), βαραίνοντας πόρους
- Διακίνηση: Διαφυγόντες αιχμάλωτοι και καταπεπτωμένοι πιλότοι διακινούνταν ανάλογα με τις Συνθήκες της Χάγης
- Οικονομική αύξηση & πτώση: Πολεμικά κέρδη ("oorlogswinst") ακολουθούμενα από μεταπολεμική κρίση
Γιατί Μένει Νейτερική;
- Μικρό στρατός, ευάλωτη γεωγραφία (μεταξύ ΗΒ, Γερμανίας, Βελγίου)
- Κολονιακή αυτοκρατορία (Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες) για προστασία
- Εμπορικές εξαρτήσεις από και τις δύο πλευρές
- Συνταγματική παράδοση (Σύμβαση Λονδίνου 1839 εγγύησε νειτραλικότητα)
Κληρονομιά
Η νειτραλικότητα Α'ΠΠ σχήμασε την ολλανδική διαμεσοπόλεμη πολιτική—προσπαθώντας το ίδιο στον Β'ΠΠ απέτυχε όταν η Γερμανία εισήλθε το 1940. Η εμπειρία επίσης τρέφει μεταπολεμικές απαιτήσεις για συλλογική ασφάλεια (Σύλλογος Εθνών, αργότερα ΟΗΕ/ΝΑΤΟ).
Έτσι, ενώ το κράτος έμεινε έξω, ο λαός, τα πλοία, και η οικονομία της ήταν βαθιά δεμένα στον Μεγάλο Πόλεμο.