Ο σχηματισμός της σύγχρονης Ρουμανίας δεν ήταν ένα μόνο γεγονός αλλά μια πολυ-σταδιακή διαδικασία που εκτείνεται σε δεκαετίες. Η ένωση της Τρανσυλβανίας με τη Μολδαβία και τη Βλαχία—τις τρεις κύριες περιοχές που αποτελούν τη σημερινή Ρουμανία—κορυφώθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1918, που γιορτάζεται σήμερα ως Ημέρα Μεγάλης Ένωσης (Ziua Marii Uniri), την εθνική γιορτή της Ρουμανίας.
Ιστορικά, οι ρουμυνοφώνες χώρες διαιρούνταν σε τρειςISTINCT πολιτικές οντότητες:
Το 1859, ο Αλεξάνδρου Ιωάν Κουζα εκλογέπισε принcipe και των δύο, Μολδαβίας και Βλαχίας, δημιουργώντας μια προσωπική ένωση γνωστή ως Ηνωμένες Αρχοντίες. Αυτή η «Μικρή Ένωση» έθεσε τα θεμέλια για μια ενωμένη ρουμυνική πολιτεία, αν και η Τρανσυλβανία παρέμενε υπό ουγγρική διοίκηση εντός της Αυστριακουνγαρικής Αυτοκρατορίας.
Μετά τον Ρωσο-Οθωμανικό Πόλεμο (1877–1878), η Ρουμανία απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1881, ο Καρόλος Α' στεφάνθηκε βασιλεύς, καθιστώντας το Βασίλειο της Ρουμανίας που περιλάμβανε τη Μολδαβία και τη Βλαχία.
Η κατάρρευση της Αυστριακουνγαρικής Αυτοκρατορίας από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο δημιούργησε την ευκαιρία για την ένωση της Τρανσυλβανίας με τη Ρουμανία. Στις 1 Δεκεμβρίου 1918, η Μεγάλη Εθνική Συνέλευση της Αλμπα Γιουλία—συντεταγμένη από 1.228 εκλεγμένους αντιπροσώπους που εκπροσωπούσαν τους ρουμύνους, σαξόνες και άλλες κοινότητες της Τρανσυλβανίας—ψήφισε αμοιβαία για την ένωση με το Βασίλειο της Ρουμανίας.
Οι συνθήκες του Παρίσιου Συνεδρίου Ειρήνης 1919–1920 (Σύμβαση Βερσαλλών, Σύμβαση Σεντ-Ζερμάν, Σύμβαση Τριανών) αναγνώρισαν επίσημα την εκτεταμένη ρουμυνική πολιτεία, διπλασιάζοντας την έδαφος και τον πληθυσμό της.
