Ο Ράιν είναι ένας ποταμός μήκους 766 μιλίων, ο οποίος πηγάζει στην Ελβετία, ρέει μέσω της Γερμανίας και της Ολλανδίας και τελειώνει στη Βόρεια Θάλασσα. Έχει είναι ένας από τους πιο σημαντικούς ποταμούς στην Ευρώπη καθ' όλη την ιστορία, από τους ρωμαϊκούς χρόνους.
Για πολύ καιρό, ο ποταμός Ράιν παρέμεινε ένα σημαντικό όριο για τους αρχαίους Ρωμαίους. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εκτείνονταν νοτιοανατολικά του ποταμού, με γερμανικές φυλές να καταλαμβάνουν γη по τις δύο πλευρές των βόρειων μερών του Ράιν. Οι στρατιωτικές εκστρατείες που διαβιβάζουν τον Ράιν ήταν σπάνιες, αλλά απέκτησαν σημαντική φήμη λόγω της φοβερής φήμης των αυτοχθόνων φυλών πέρα από τον ποταμό· ο Ιούλιος Καίσαρ είναι ο πρώτος γνωστός Ρωμαίος που διαβιβάστηκε τον Ράιν. Σημαίντες οχυρώσεις χτίστηκαν με διαταγή του Αυτοκράτορα Καλιγούλα περίπου 90 χρόνια αργότερα, και λίγο μετά η Αυτοκρατορία άρχισε την επέκτασή της στην ανατολική όχθη του Ράιν. Αν και οι γη που κερδίστηκαν εκείνη την περίοδο απώθηκαν γύρω στο 260 μ.Χ., οι γη στα δυτικά του Ράιν παρέμειναν υπό τον έλεγχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι τη φυλές των Φράγκων εισέβαλαν και κατέκτησαν το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής δυτικής Ευρώπης τον 6ο αιώνα.
Η Ιερά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που αποτελούνταν κυρίως από γη που περιβάλλει τον Ράιν, διέκρινε από τον 9ο αιώνα έως τις αρχές του 19ου· έκλεισε να υπάρχει το 1806 μετά από μια σημαντική στρατιωτική ήττα από την επεκτεινόμενη γαλλική αυτοκρατορία του Ναπολέοντα Α'. Μετά τη συνθήκη του Πρέσμπουργκ, ο Ναπολέοντας δημιούργησε τη Συνομοσπονδία του Ράιν, ένα δορυφορικό κράτος με τον Ναπολέοντα ως "Προστάτη". Το κράτος αυξήθηκε σταθερά και απορρόφησε γη που περιβάλλει τον ποταμό· ωστόσο, δεν επέζησε την ήττα του Ναπολέοντα το 1813.
Μετά τον Γαλλικο-Προυσικό πόλεμο και τη συνθήκη της Βερσαλλών το 1871, ο Ράιν και οι γύρω του γη έγιναν μέρος του φρεσκομενωμένου ενωμένου γερμανικού κράτους. Αυτά τα εδάφη ανακτήθηκαν τελικά από τη Γαλλία μετά την ήττα της Γερμανίας στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, και μια σταθερή άνοδος στρατιωτικού προσωπικού και οχυρωμένων αμυντικών συστημάτων στις ακτές του Ράιν ακολούθησε λίγο μετά. Ένα σημαντικό μέρος της Γραμμής Μαγινό, ενός συστήματος γαλλικών οχυρώσεων, ακολουθούσε τη δυτική όχθη του νοτίου μέρους του Ράιν, ενώ η γερμανική αντίστοιχη, η Γραμμής Σίγκφριντ, δημιουργήθηκε στην απέναντι όχθη. Αυτά τα οχυρώματα, καθώς και ο ίδιος ο ποταμός με τα αμέτρητα του, γέφυρες, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο· η Γραμμής Σίγκφριντ ήταν ιδιαίτερα σημαντικό όριο καθώς οι σύμμαχτες δυνάμεις έκαναν την τελική ωθήση προς την εισβολή στη Γερμανία.
