Το 200 μ.Χ. (Σευηριανή δυναστεία), η μεσογειακή εβραϊκή διασπορά ήταν αστική, ελλητισμένη και δημογραφικά σημαντική — συνολικά ~2-3 εκατ. (10-15% πληθυσμού Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας). Τέσσερις κοινότητες κυριαρχούσαν.
Ιδρύθηκε ~3ος αι. π.Χ. (Πτολεμαϊκοί). Δύο από πέντε γειτονιές της πόλης εβραϊκές. Φίλων (φιλόσοφος, 20 π.Χ.-50 μ.Χ.) εσωματώνει ελληνοεβραϊκή σύνθεση. Η Εβδομήκοντα (Ελληνική Τόρα) μεταφράστηκε εδώ. Επανάσταση διασποράς 115-117 μ.Χ. καταστρέφει κοινότητα· αναδόμηση μέχρι το 200 μ.Χ. Σημαντικό εμπορικό εμπόριο σίτου, πάπυρου, γυαλιού.
Σελεύκειο ίδρυμα. Πρώιμο χριστιανικό κέντρο (πρώτη φορά ονομάστηκαν «Χριστιανοί» εδώ, Πράξεις 11:26). Εβραϊκή κοινότητα πολιτικά επιδραστική — δικαιώματα πολιτεύματος, δικάσια. Οι ομιλίες Adversus Judaeos του Χρυσοστόμου (380s) μαρτυρούν τη συνεχή ζωντάνιδα και την χριστιανική άγχος.
Ελληνική αποικία (631 π.Χ.). Εβραϊκή εγκατάσταση από Πτολεμαϊκή εποχή. Επανάσταση 115-117 μ.Χ. (ηγέτης Λουκούας/Ανδρέας) καταστρέφει πόλη· Αδριανός ανακτά. Σίμων ο Κυρηναίος (Μάρκος 15:21) αντικατοπτρίζει τη προεξοχή της κοινότητας. Γεωργικός πλούτος (σίλφιο, σίτος, ίπποι).
Παλαιότερη δυτική διασπορά (πρεσβεία 139 π.Χ.). Γειτονιά Τραστεβέρε. 13 συναγωγές (καταγωγές επιγραφών). Νομική κατάσταση: religio licita (επιτρεπμένη θρησκεία). Δίκτυα προστασίας, εμπόριο (σίτος, υφάσματα, δούλοι), πολιτισμική διαμεσολάβηση.
Αυτές οι κοινότητες διατήρησαν την εβραϊκή ταυτότητα σε ελληνοφανή — δημιουργώντας τον πολιτισμικό DNA του Ραβινικού Ιουδαϊσμού και της πρώιμης Χριστιανικότητας ταυτόχρονα.