Όταν συζητάμε τη γεωγραφία της Ευρώπης, δύο γίγαντες ξεχωρίζουν: Ρωσία και Τουρκία. Και οι δύο είναι «διαηπειρωτικές» χώρες, που βρίσκονται στην παραδοσιακή граница μεταξύ Ευρώπης και Ασίας. Αυτή η μοναδική τοποθέτηση έχει διαμορφώσει βαθιά τις ιστορίες, τους πολιτισμούς, και τις γεωπολιτικές ταυτότητές τους.
Η Ρωσία είναι η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου κατά έκταση εδάφους, εκτεινόμενη σε 11 χρονοζώνες. Αν και η τεράστια πλειοψηφία της εδάφους της (περίπου 77%) βρίσκεται στην Ασία (Σιβηρία και Ρωσικό Ανατολικό), η πολιτική, πολιτισμική, και δημογραφική καρδιά της χώρας χτυπά στο δυτικό της ευρωπαϊκό μέρος. Αυτός ο ευρωπαϊκός πυρήνας—σπεύδει τη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη, και περίπου 75% του πληθυσμού—συνορεύει με Νορβηγία, Φινλανδία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Λευκορωσία, Ουκρανία, και Γεωργία. Τα Ούραλια Όρια παραδοσιακά σηματοδοτούν την ηπειρωτική διαίρεση.
Η Τουρκία καταλαμβάνει μοναδική στρατηγική θέση, ελέγχοντας τις Τουρκικές Στενές (Βόσπορος και Δαρδανέλλια) που συνδέουν τη Μαύρη Θάλασσα με τη Μεσόγειο. Η πλειοψηφία της εδάφους της (Ανατολία/Μικρά Ασία) βρίσκεται στην Ασία, αλλά ένα μικρό αλλά κρίσιμο μέρος (Ανατολική Θράκη, ~3% της εδάφους) βρίσκεται στην Ευρώπη, συνορεύοντας με Ελλάδα και Βουλγαρία. Η Κωνσταντινούπολη, η μεγαλύτερη πόλη και οικονομικό κέντρο της χώρας, διέπει γνωστά τον Βόσπορο, καθιστώντας την την μόνη μητρόπολη στον κόσμο που βρίσκεται σε δύο ήπειρους.
Αυτή η διπλή γεωγραφία δεν είναι απλώς τρívια. Τοποθετεί και τις δύο χώρες στα σταυροδρόμια πολιτισμών, επηρεάζοντας τις εξωτερικές τους πολιτικές, οικονομικές δεσμάς, και εσωτερικές ταυτότητες. Για τη Ρωσία, ανατρέφει έναν αιωνίων διαλογισμό: είναι ευρωπαϊκή δύναμη, ασιατική δύναμη, ή ξεχωριστή ευρασιακή οντότητα; Για τη Τουρκία, υποστηρίζει το νατικὸ μέλος και την μακράχρονη (αν και παγωμένη) υποψηφιότητα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
