Η Μεταρρύθμιση σπάσει την Δυτική Χριστιανότητα, μετατρέποντας θεολογικές διαφωνίες σε γεωπολιτικό ανταγωνισμό που ώθησε τις ευρωπαϊκές δυνάμεις πέρα από τον Ατλαντικό.
Ο Πάπας Αλέξανδρος VI διέριξε τον μη χριστιανικό κόσμο μεταξύ Ισπανίας και Πορτογαλίας. Ο μεσημεριανός (370 λεύγες δυτικά του Ακρωτηρίου Βέρδε) έστειλε την Ισπανία στα δυτικά (Αμερική) και την Πορτογαλία στα ανατολικά (Αφρική, Ασία, Βραζιλία). Και οι δύο έτρεχαν να διεκδικήσουν ψυχές και χρυσό για τον Καθολικισμό—γεννώντας το patronato real (βασιλική προστασία ιεραποστολών).
Αγγλία (Αγγλικανική), Ολλανδία (Καλβινιστική), Γαλλία (Μειονότητα Ουγαινοί) απέρριψαν την παπαλ μοναδικότητα. Πλαίσιασαν την αποικίαση ως:
Η Γαλλία (επίσημα Καθολική) αποίκισε τον Καναδά (Νέα Γαλλία) και τη Λουιζιάνα με ιερapolisιούς Ιησουΐτες. Η Αγγλία (Πρωτεστάντη) εγκαταστάθηκε στην ατλαντική ακτή. Οι πόλεμοι στην Ευρώπη (Πόλεμος της βασίλισσας Άννας, Επτάετος Πόλεμος) αντανακλούν τους αποικιακούς συγκρούσεις· η θρησκευτικότητα legitimated τις εδαφικές εκμετάλλευσεις.
Η Δημοκρατία των Ολλανδών (Καλβινιστική) ζητούσε εμπόριο, όχι προσωποποίηση. Αλλά η Δυτικά Ινδική Εταιρεία ίδρυσε τη Νέα Ολλανδία (Νέα Αμστερδάμιο) καιστήριξε πρωτεστάντες επαναστατές στη Βραζιλία. Το ταξίδι του Ενρίκου Χάδσον το 1609 (για τους Ολλανδούς) άνοιξε την κοιλάδα του Χάδσον.
Πιλγρίμ (Αποχωριστηκοί) → Πλύμους (1620). Πιουριτάνοι (Μη-Αποχωριστηκοί) → Κόλπος Μασαχουσέττη (1630). Η διαθήκη θεολογία τους πλαισίωσε τη Νέα Αγγλία ως «Πόλις επάνω σε Λόφο»· θεοφιλής κοινωνία που ενέπνευσε την posterior αμερικανική εξαιρετικότητα.
Οι θρησκευτικές αντιπαλότητες παράγουν μωσαϊκό αποικιών με διακριτικούς ιερολογικούς χαρακτήρες: Ισπανικές καθολικές ιεραποστολές, γαλλικά Ιησουΐτικα avamposts, αγγλικές πιουριτανικές πόλεις, ολλανδικά Καλβινιστικά ktimata, Κουάκερ Πενσυλβανία, Καθολική Μέριλαντ. Το Πρώτο Συμπλήρωμα (1791) καθιέρωσε αργότερα το μάθημα: καμία καθιερωμένη εκκλησία, ελεύθερη θρησκευτική πρακτική—απευθείας απάντηση στους ευρωπαϊκούς θρησκευτικούς πολέμους.
