Τα ευρωπαϊκά μικροκράτη — μικρότατα σοβερά κράτη όπως το Μονακό, η Βατικανό, το Σαν Μαρίνο, το Λιχτενστάιν, η Ανδόρρα, το Λουξεμβούργο, και η Μάλτα — χτυπάνε πολύ πάνω από το βάρος τους. Παρά τις μικροσκοπικές εκτάσεις εδάφους και πληθυσμούς, συνεισφέρουν ακατάσχετα στον πολιτισμικό πλούτο, την πολιτική δυναμική, την οικονομική ζωντάνια, και το ιστορικό βάθος της ήπειρου.
Κάθε μικροκράτος διατηρεί ξεχωριστές γλώσσες, παραδόσεις, και έθιμα. Το Μονακό λαμπρύνει με τα γκαζινά και τον λυξουριώτικο τρόπο ζωής· η Βατικανό στέκεται ως πνευματικό κέντρο του Καθολικισμού· το Σαν Μαρίνο εκτιμά την μεσαιωνική της δημοκρατική κληρονομιά. Μαζί, εμπλουτίζουν τη ευρωπαϊκή μωσαϊκό.
Το μέγεθος δεν περιορίζει τη φωνή. Το Λουξεμβούργο έχει αναλάβει κλειδιά προεδρίες ΕΕ και φιλοξενεί μεγάλα θεσμούς ΕΕ. Η Ελβετία (αν και όχι μικροκράτος, συχνά ομαδοποιείται κατά επιρροή) και η Βατικανό παίζουν υπερβολικά ρόλους στην παγκόσμια διπλωματία, μεσολάβηση, και ανθρωπιστικές προσπάθειες.
Το Μονακό, το Λιχτενστάιν, και η Ανδόρρα έχουν χτίσει ευδοκιμούντα χρηματοπιστωτικά τομείς, ελκύοντας παγκόσμιο πλούτο με ευνοϊκά φορολογικά καθεστώτα, τραπεζική απόρρητο (ιστορικά), και σταθερότητα. Το Λουξεμβούργο είναι παγκόσμιος κόμβος διαχείρισης ταμείων. Τουρισμός, λυξουριώτα αγαθά, και niche βιομηχανίες ενισχύουν περαιτέρω τις οικονομίες τους.
Το Σαν Μαρίνο ισχυρίζεται τον τίτλο της παλαιότερης επιβιώνουσας δημοκρατίας (ιδρύθηκε 301 μ.Χ.). Η ιστορία της Βατικανού είναι συνδεδεμένη με δύο χιλιετίες Χριστιανισμού. Αυτά τα κράτη είναι ζωντανά μουσεία της ευρωπαϊκής πολιτικής και θρησκευτικής εξέλιξης.
Τα περισσότερα ευρωπαϊκά μικροκράτη είναι μέλη ΟΗΕ και συμμετέχουν ενεργά σε διεθνείς οργανισμούς, υποστηρίζοντας τα συμφέροντα των μικρών κρατών, περιβαλλοντικές αιτίες, και ανθρώπινα δικαιώματα.
Πολύ μακριά από απλές περιέργειες, τα ευρωπαϊκά μικροκράτη είναι ζωτικά νήματα στο υφάσμα της ήπειρου — φύλακες κληρονομιάς, καινοτόμοι στη διακυβέρνηση, και γέφυρες μεταξύ κόσμων.
