Η ευρωπαϊκή εγκατάσταση στην Αριζόνα ξεκίνησε με ισπανικούς εξερευνητές τον 16ο αιώνα. Πριν την άφιξή τους, δεν υπάρχει απόδειξη μόνιμων ευρωπαϊκών κοινοτήτων στην περιοχή.
Ισπανικοί ιεραπόστολοι και στρατιώτες ίδρυσαν προεδρίες (φρούρια) και ιεραποστολές, όπως η Ιεραποστολή San Xavier del Bac κοντά στο σημερινό Tucson, στοχεύοντας την ανατροπή των θılıθων λαών και την ασφάλιση της βόρειας σύνορο της Ισπανίας. αργότερα, η المكسيканική και η αμερικανική περίοδος έφεραν ορυκτούς, κτηνοτρόφους και γεωργούς, ειδικά μετά τη Συμφωνία του Γκανταλούπε Ιντάλγκο (1848) και την Αγορά του Γκάντσνεν (1854) που μεταβιβάστηκαν το έδαφος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Κύριοι οδηγοί για εγκατάσταση ήταν οι ανακαλύψεις ορυκτών (χαλκός, ασήμι, χρυσός), η γεωργική δυνατότητα κατά τις κοιλάδες των ποταμών, και τα στρατηγικά στρατιωτικά Außenposten. Η άφιξη του σιδηροδρόμου στα 1880s επιτάχυνε την ανάπτυξη, μετατρέποντας πόλεις όπως το Tucson και το Phoenix σε περιφερειακά κέντρα.
Έτσι, η ευρωπαϊκή—και αργότερα αγγλοαμερικανική—εγκατάσταση στην Αριζόνα κινητήρια ήταν η εξερεύνηση, το ιεραποστολικό έργο, η εξόρυξη πόρων και οι γεωπολιτικές αλλαγές.
