Γιατί το Νότιο Σουδάν Αποχωρίστηκε από το Σουδάν: Μια Διαδρομή στην Ανεξαρτησία

Η ανεξαρτησία του Νότιου Σουδάν το 2011 εξήλθε από δεκαετιές περιθωριοποίησης, σύγκρουσης, και μια διαπραγματευμένη διαδικασία ειρήνης.

Ιστορικές Ρίζες

• Αποικιακή κληρονομιά: Η βρετανική κυριαρχία ενώνει ποικίλες περιοχές αλλά αμέλησε το νότιο, διαχειριζόμενό το ξεχωριστά στην πράξη.
• Διαχωρισμός ταυτότητας: Το βορρά είναι κυρίως Αραβο-μουσουλμανικό· το νότιο είναι κατάwiegend'Afrique, με χριστιανικές και animistικές παραδόσεις.
• Εμφύλιοι πόλεμοι: Δύο παρατεταμένες συγκρούσεις (1955–1972, 1983–2005) μεταξύ Χαρτούμ και νοτιών επαναστατών (SPLM/A) προκάλεσαν εκατομμύρια θύματα και προσφυγές.

Μετα-αποικιακά Κλήματα

Μετά την ανεξαρτησία του Σουδάν το 1956, η εξουσία παρέμεινε συγκεντρωμένη στο αραβικό βορρά. Οι νότιοι αντιμετώπισαν πολιτική αποκλεισμό, αποστροφή πόρων, και πολιτιστική καταστολή. Η επιβολή της Σαρία το 1983 και η Διακήρυξη Τζουμπά του SPLM ζητώντας αυτοκαθορισμό αναφλέξαν τον πόλεμο.

Αποτυχημένες Συμφωνίες Ειρήνης

Η Συμφωνία της Αδίσ Αμπέβα του 1972 καταρράκτισε. Το 2005 Συμπεριληπτική Συμφωνία Ειρήνης (CPA) κράτησε τελικά, χορηγώντας στο νότιο αυτονόμια και δημοψήφισμα αποχωρισμού.

Το Δημοψήφισμα και η Γέννηση Έθνος

Τον Ιανουάριο 2011, 98,8% των νοτιών ψηφοφόρων επέλεξε την ανεξαρτησία. Στις 9 Ιουλίου 2011, η Δημοκρατία του Νότιου Σουδάν προκλήθηκε, γρήγορα αναγνωρισμένη από την ΟΗΕ και τη διεθνή κοινότητα.

Το χωρίσμα ήταν το αποτέλεσμα μισού αιώνα δομικής ανισότητας, βίας, και της ανεξίτηλης απειλής του νοτιού λαού για αυτοκυβέρνηση.