Για να χαρακτηριστεί μια περιοχή ως έρημος, πρέπει να λαμβάνει λιγότερο από 10 ίντσες βροχής τον χρόνο, και η εξάτμιση πρέπει να ξεπερνά την κατακερματισμένη, σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία. Δεν υπάρχουν περιοχές στη μικρή, ανατολική ευρωπαϊκή χώρα Μολδαβία που φέρουν αυτές τις χαρακτηριστικές, αλλά πολλές περιοχές της χώρας πλησιάζουν. Σύμφωνα με τον αναλυτή Σιμεών Μιτροπόλιτσκι στον Ιανουάριο 2007 "International Real Estate Digest", υπάρχει ανησυχία ότι ημιερημικές περιοχές ήδη ευαίσθητες στη ξηρασία θα γίνουν έρημοι, χάρη σε κακές γεωργικές πρακτικές και βιομηχανικοποίηση. Είναι μια διαδικασία που ονομάζεται με razón "ερημποίηση".
Η Μολδαβία υπάρχει εν μέρει στον μεγαλύτερο ξηρό steppe περιοχή του κόσμου. Σύμφωνα με το Μουσείο Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Μισιγκάν, μια "στέπη" είναι ένα μεγάλο πεδίο που δεν έχει δέντρα και περιορισμένο, απρόβλεπτο βροχόπτωση. Η σχεδόν 390.000 τετραγωνικά μίλια Ποντιακή στέπη εκτείνεται μέσω του νότιου μέρους της Μολδαβίας. Συνδυασμένη με την γειτονική Καζακ Στέπη – συλλογικά γνωστή ως "Ποντιακή Στέπη" – είναι η μεγαλύτερη ξηρή στέπη στον κόσμο, σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία.
Άλλες περιοχές στέπης στη Μολδαβία παραμένουν πολύ ξηρές για να υποστηρίξουν δάσος αλλά τεχνικά όχι τόσο ξηρές για να ονομαστούν έρημοι. Οι πεδινές στέπης της περιοχής ποταμού Νιστρού στα νότια και νοτιοανατολικά μέρη της χώρας χαρακτηρίζονται από πολύ ξηρούς ανέμους, καθώς και παρατεταμένη ξηρασία, και χόρτα που μοιάζουν με αυτά που βρίσκονται στη Μεσόγειο αλλά όχι σε πιο μετριόφρονα μέρη της Ευρώπης.
Στο νοτιοδυτικό Μολδαβία καθίζει η Μπουτζάκ Στέπη. Όπως η αντίστοιχή της στην ανατολή, Νιστρού, αυτή η στέπη χαρακτηρίζεται επίσης από ξηρούς ανέμους και πολύ λίγη βροχή – σε ορισμένες περιπτώσεις, λιγότερο από 14 ίντσες τον χρόνο. Αποτελείται από πολύ μεγάλη περιοχή, η οποία αποτελεί το 20 τοις εκατό του συνολικού εδαφους της χώρας.
Οι περιοχές στέπης θεωρούνται προστατευόμενες περιοχές. Υπάρχει γενική ανησυχία ότι αυτές οι περιοχές αντιμετωπίζουν "ταχυρυθμούμενη ερημποίηση", σύμφωνα με τον αναλυτή Μιτροπόλιτσκι. Υποστηρίζει ότι αυτή η κατάσταση εξελίχθηκε από την εκμετάλλευση γης – μια κληρονομιά της κομμουνιστικής εποχής – καθώς και τη βιομηχανικοποίηση. Το νερό που ανακατευθύνθηκε για βιομηχανική χρήση, αντί για γεωργική, έκανε ήδη ξηρές περιοχές λιγότερο γονίμους. Ο Μιτροπόλιτσκι εικάζει ότι αν η ερημποίηση συνεχίσει, η παραγωγή τροφίμων για να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού της περιοχής θα βλάψει, και οι Μολδαβοί θα αναγκαστούν να μετανάστευσουν σε άλλες περιοχές.
