Η Αμπερντίν - η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σκωτίας και η "Πόλη του Γρανίτη" για την χαρακτηριστική γκρι αρχιτεκτονική της - κείται στην ακτή της Βόρειας Θάλασσας στο βορειοανατολικό της Σκωτία. Αν περιμένετε βουνά μέσα στα όρια της πόλης, δεν θα βρείτε καμία.
Κέντρο Πόλης: Κατασκευασμένο σε σχετικά επίπεδα παράκτια πεδίο σε υψόμετρο θαλάσσης, ανεβαίνοντας απαλά προς τα δυτικά.
Δυτικά Προάστια: Μεταβαίνουν σε κυλινδόμενα λόφους και τις ρίζες των Γκαμπιαν ΜουνTAINS, αλλά τα πραγματικά βουνά ξεκινούν πολύ πέρα από τα όρια της πόλης.
Παραλιακά Χαρακτηριστικά: Δραματικά βράχια, αμμουδερές παραλίες (Μπαλμέντι, Παραλία Αμπερντίν) και το λιμάνι ορίζουν την ανατολική άκρη.
Εθνικό Πάρκο Κέρνγκορμς (45 λεπτά δυτικά): Το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Βρετανίας με πέντε από τα έξι ψηλότερα κορυφές της Σκωτίας (Μπεν Μακντούι 1.309μ, Μπραεριάχ 1.296μ, Κέρν Τουλ 1.291μ, Σγκόρ αν Λοχάιν Γουάιν 1.258μ, Κέρν Γκορμ 1.245μ).
Βουνό Μπενάχι (30 λεπτά βορειοδυτικά): Εμβληματική κορυφή 528μ με χαρακτηριστικά βράχια, δημοφιλές για πεζοπορία.
Λόχναγκαρ (1 ώρα δυτικά): 1.155μ Μούνο στους Γκράμπιαν, διάσημο από τη ποίηση του Μπάιρον και τις βασιλικές συνδέσεις (Κτήμα Μπαλμόραλ).
Η Αμπερντίν αναπτύχθηκε εκεί που οι ποταμοί Ντι και Ντον συναντούν τη Βόρεια Θάλασσα - ένα φυσικό λιμάνι σε επίπεδο, οικοδομήσιμο έδαφος. Οι περιβάλλοντες λόφοι παρείχαν γρανίτο (λατομείο Ρουμπισλόου, ποτέ το μεγαλύτερο τρυπητό από τον άνθρωπο στην Ευρώπη) αλλά τα βουνά propriamente ήταν πολύ μακριά για την καθημερινή αστική ζωή.
Για τους κάτοικους και τους επισκέπτες, αυτό σημαίνει: αστικές удобства στο επίπεδο της θαλάσσης, παγκόσμιας κλάσης πρόσβαση στα βουνά εντός μίας ώρας. Το καλύτερο από τους δύο κόσμους - δεν απαιτείται αναρρίχηση για τα ψώνια, αλλά τα Μούνα προσβάσιμα για Σαββατοκυριακάτα περιπέτειες.
