Σε σμαραγδίνη λαμπρότητα, οι ποταμοί ρέουν,
Μέσα σε αρχαίες γαιές, όπου οι θρύλοι μεγαλώνουν.
Από την χάρη του Σάννων στο τραγούδι του Μπόιν,
Οι ποταμοί της Ιρλανδίας, αιώνια ρέουν.
Σουϊρ και Μπάρου χοροπηδούν με ευγένεια δύναμη,
Σε χαρίτοκαμπύλες, ένα θαυμαστό θέαμα.
Μπάν και Φόιλ υφαίνουν ησυχά αφηγήσεις,
Μέσα από ρηχά φαράγγια και κοιλάδες πράσινας.
Λάγκαν ψιθυρίζει στην ψυχή του Μπέλφαστ,
Μια ζωντανή συμφωνία που παίρνει έναν τόνο.
Λίφει και Λι, με νερά φωτεινά,
Κοσμούν τις πόλεις με ουράνιο φως.
Μόι και Έρν ζωγραφίζουν τα χρώματα της φύσης,
Μαγευτικά τοπία που πετάνε μέσα σου.
Σλέινι ψιθυρίζει για μυστικό παρελθόν,
Όπου οι Γαελικοί βασιλιάδες τιμόντουσαν, μόνιμα να διαρκέσουν.
Ω, ποταμοί της Ιρλανδίας, μας γεμίζετε με θάμβος,
Μια ταπισαρία θαύματος, καθαρή και ωμός.
Ας μείνουν οι ρεύματά σας ελεύθερα όσο ο αέρας,
Για τις γενιές που έρχονται, ένα θησαυρό τόσο σπάνιο.
