Από μυστηριώδεις κοιλάδες γεμάτες αρχαίες κατακτασμένες πόλεις μέχρι τη ρομαντική κολονιακή πρωτεύουσα και τις ησυχίες, μη πολυσύρετες παραλίες, η Οαχάκα δεν μοιάζει με κανένα άλλο μέρος της Μεξικού. Στη νότια πλευρά της χώρας, στην ακτή του Ειρηνικού, η πολιτεία εκτείνεται βορειά όπου συντρέχουν διάφορα οροσειρά, απομονώνοντας αρχικά την περιοχή από την υπόλοιπη χώρα και επιτρέποντας στον charakterιστικό της πολιτισμό να ευδοκιμήσει μακριά από εξωτερικές επιρροές. Οι εθνογλώσσες των πολιτισμών Σαπότεκ και Μίχτεκ εξακολουθούν να μιλιούνται ευρέως, κυρίως στα χωριά. Η κουζίνα της Οαχάκα, διάσημη για τα μόλες της (σάλτσες) και τα ποιοτικά χειροτεχνήματα της, όπως οι μαγικά, φωτεινά χρωματιστά μύθικα γλυπτά που λένε αλμπρίχες, είναι μόνο μερικοί λόγοι για να την επισκεφτείτε.
Οι εκκλησίες της Οαχάκα αντανακλούν το καuldron πολιτισμών που βοήθησαν στην κατασκευή τους – οι Ισπανικοί κατακτητές και οι λαοί Μίχτεκ, Σαπότεκ και Αζτέκ. Θα βρείτε τις πιο σημαντικές εκκλησίες στην πόλη της Οαχάκα. Η γιγαντιαία Καθεδρικός ντε Οαχάκα δίπλα στην κεντρική πλατεία ολοκληρώθηκε το 1733 και είναι το κέντρο των τοπικών γιορτών. Φιλοξενεί μέρος του μυστικού Σταυρού του Γουατάλκο, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν προκολομβιανό άγαλμα που λατρεύονταν από τους Αζτέκ. Άλλο θρησκευτικό λανδμάρκ, η Εκκλησία του Άγιου Δομινίκου, είναι πλούσια σε ουράνιες ζωγραφιές με σύννεφα και ερωτές. Ένα γειτονικό μουσείο εκθέτει μερικά από τα αρχαία χρυσά και τηρουαξένια κοσμήματα και θησαυρούς που βρέθηκαν στους κατακτασμένους της Μοντέ Αλμπάν. Και οι δύο εκκλησίες είναι δωρεάν για το κοινό. Από σεβασμό, οι επισκέπτες πρέπει να καλύπτουν ώμους και πόδια عند είσοδο στις εκκλησίες.
Η Μοντέ Αλμπάν, μια κατακτασμένη πόλη που χρονολογείται από το 500 π.Χ., είναι ο στέφανος των κατακτασμένων της Οαχάκα. Οι πυραμίδες, οι θρανίοι και οι κανάλια πουרכιβουν την πόλη εκτείνονται σε περίοδο τεσσάρων αιώνων και τους διαφορετικούς πολιτισμούς των Ολμέκ, Σαπότεκ και Μίχτεκ. Μερικά από τα κτίρια είναι χαραγμένα στους λόφους, άλλα φαίνονται να βρίσκονται εκεί τόσο καιρό που έχουν γίνει μέρος της φύσης. Οι επισκέπτες μπορούν να περιπατήσουν στους κατακτασμένους με το δικό τους ρυθμό, διευκολύνοντας να φανταστούν πώς ήταν η ζωή στη Μοντέ Αλμπάν. Η Μοντέ Αλμπάν είναι εύκολη ημέρα εκδρομής από την πόλη της Οαχάκα με αυτοκίνητο, λεωφορείο και οδήγουσες εκδρομές.
Πιο νότια, η παλιά πόλη Μίτλα ζήτησε την ηγεμονία της τον 14ο αιώνα και αποτελεί ένα συναρπαστικό παράθυρο στη ζωή των Σαπότεκ ακριβώς πριν την ισπανική κατάκτηση. Πέντε συστάδες κατακτασμένων αποτελούν τον χώρο. Λιθίνες γλυπτές, που λένε γκρέκα, στην πρόσοψη κάθε κτιρίου θυμίζουν αρχαίες ελληνικές διακοσμήσεις και είναι χαρακτηριστικό στυλ που βρίσκεται μόνο στην Οαχάκα.
Το Ελ Τούλε μπορεί να είναι το πιό πλατό δέντρο στον κόσμο και είναι σίγουρα το κέντρο της προσοχής στην πλατεία του χωριού Σάντα Μαρία ντελ Τούλε. Το μεξικανικό κωνοφόρο δέντρο δεν είναι μόνο τεράστιο – υψώνεται 130 πόδια – αλλά και παλαιό. Θεωρούμενο ιερό λανδμάρκ από τους αρχαίους κατοίκους, οι σύγχρονοι τόπιοι πιστεύουν ότι το δέντρο είναι più di δύο χιλιάδες χρονών. Μπορείτε να το δείτε ολόκληρο το χρόνο, αλλά η καλύτερη εποχή για επίσκεψη είναι την 10 Οκτωβρίου, όταν οι κάτοιχοι ορганиζουν μεγάλη γιορτή, τη Φιέστα ντελ Τούλε, στην τιμή του γίγαντα κυπαρίσσι.
Η Οαχάκα είναι ραγδαία με φωτεινά, πρασινά οροσειρά χαρακτηριζόμενα από τη βιοποικιλότητα τους: Σιέρα Μαντρέ ντελ Οαχάκα που εκτείνεται κάτω στην νότια πλευρά της πολιτείας, Σιέρα ντε Σουρ στη δυτική ακτή, Σιέρα Νορτέ στον βορρά και Σιέρα Ατραβεσάδα που εκτείνεται ανατολικά στην πολιτεία Τσιάπας. Η ακτογραμμή της Οαχάκα κατά langs τον Ειρηνικό είναι ένα αιθέριο παράδεισο με βιοποικίλα νερά, χρυσά χέρια και ησυχίες λιμνούλες όπου εξωτικά πουλιά έρχονται και φεύγουν. Το Πλάγια Ζικατέλα του Πουέρτο Εσκονδίδο είναι Mekka για τους σέρφερ με σφοδρό κύμα μόνο για ειδικούς. Αλλά ακόμα και αν δεν σέρφαρετε, το να παρακολουθείτε μπορεί να είναι εξίσου αθλητικό. Το Εσκονδίδο Πайплаϊν είναι φαινόμενο που συμβαίνει όταν τα κύματα σχηματίζουν ένα γιγαντιαίο κυμάτι που οι ειδικοί σέρφερ διασχίζουν.
Αν συναντάτε κάποιον στην Οαχάκα, είναι πιθανό να είναι στην Πλάζα ντε Άρμας, ή ζόκαλο, την κεντρική πλατεία της πόλης της Οαχάκα. Το ζόκαλο – στη λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO – είναι μια εκτεταμένη πλατεία γεμάτη δέντρα που λάμπουν με σειρά φώτων. Ανοιχτή μόνο για πεζούς, η πλατεία βγάζει ζωή: μουσικοί με συρίγια παίζουν ηρεμικές μελωδίες για μικρές συγκεντρώσεις· γυναίκες πουλάνε χρωματιστά υφάσματα· και οι νέοι και όμορφοι πίνουν μπύρες al fresco στα εξωτερικά καφέ και μπαρ που περικυκλώνουν την πλατεία. Παρόλο που είναι πολυσύρετη από κόσμο, η ατμόσφαιρα στο ζόκαλο παραμένει χαλαρή. Διαγώνια στο ζόκαλο βρίσκεται η Αλαμέδα ντε Λεόν, που ήταν πάρκο, αλλά τώρα είναι ένα φυλλοκOME φυτωμένο τετράγωνο με αγορές γεμάτες χρωματιστά φρούτα, δερμάτινα αντικείμενα και φωτεινά, χαρουμένα υφάσματα.
