Η Πόλη του Μεξικού είναι μια πρωτεύουσα που δεν έχει ακτή με σημαντική απόσταση από τις ακτινές του Μεξικού. Επομένως, οι αξιωματούχοι έχουν δημιουργήσει τεχνητές παραλίες για να ικανοποιήσουν τις αναψυχικές ανάγκες των κατοίκων τους. Αυτές οι παραλίες στοχεύουν στους φτωχούς και τη μεσαία τάξη που δεν είναι αρκετά πλούσιοι για να ταξιδέψουν σε απομακρυσμένες τοποθεσίες. Έως τον Ιούλιο 2010, 10 τεχνητές παραλίες έχουν χτιστεί με βάση παράγοντες όπως η πλησιέστερη στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Οι παραλίες της Πόλης του Μεξικού είναι τεχνητά κατασκευασμένες μεταφέροντας φορτηγά φορτηγά αμμου στην αστική μητρόπολη και καταθέτοντας την γύρω από μια πισίνα. Αυτές οι παραλίες είναι τοπιογραφημένες με πλαστικές καρέκλες παραλίας, ομπρέλες και φοίνικες για να δημιουργήσουν μια πιο τροπική ατμόσφαιρα. Η ανοιχτή αυτές τις τεχνητές παραλίες κοστίζει περίπου $600.000 το χρόνο. Οι πισίνες είναι φουσκωτές και περίπου 100 πόδια σε διάμετρο, και μερικές παραλίες χαρακτηρίζουν επίσης μικρότερες πισίνες για παιδιά και παιχνιδιάρα.
Η Πόλη του Μεξικού είναι σχεδόν 200 μίλια μακριά από την ακτή, προκαλώντας προβλήματα για τους ανθρώπους να ταξιδέψουν σε γνήσιες παραλίες όπως η Κανκούν και η Ακαπούλκο. Οι αξιωματούχοι δημιούργησαν αυτές τις παραλίες για να εξυπηρετήσουν ως ασφαλές εκκένωση για τον φτωχή πληθυσμό της πόλης, μερικοί από τους οποίους κερδίζουν λιγότερο από $5 την ημέρα. Αυτές οι παραλίες ενθαρρύνουν την οικογενειακή οικειότητα, η οποία έχει συσχετιστεί με μείωση των επιπέδων εγκληματικότητας.
Παραλίες όπως Boca de Tomatlán, Mismaloya, Maniagua, και José Martí έχουν καταταχθεί στα top 10 πιο μολυσμένες παραλίες από το Greenpeace Μεξικό. Μερικοί αξιωματούχοι ανησυχούν για τα υψηλά επίπεδα fekal βακτηρίων μέσα σε αυτές τις παραλίες, περαιτέρω ενισχυμένα από την αδυναμία του νερού να ρέει ελεύθερα όπως θα μπορούσε στον ωκεανό. Μερικές παραλίες έχουν χτιστεί σε παλιούς χώρους σκουπιδιών εν μέσο γραφιτιζωμένων κτιρίων, χωρών ανακατασκευής και επιχειρήσεων επισκευής αυτοκινήτων.
Οι κριτικοί του Δημάρχου Marcelo Ebrard ρίχνουν φώτα στις τεχνητές παραλίες. Είναι ανήσυχοι ότι η πόλη μπορεί να χάνει την ευκαιρία να έλξει τουρίστες σε πιο καθιερωμένες ατρακτίβες. Μερικοί αξιωματούχοι ανησυχούν για τα έξοδα και τα ζητήματα υπεραυξημένης συστημικότητας των παραλιών, καθώς οι κάτοικοι μπορούν να επισκεφθούν δωρεάν.
Ο Δήμαρχος Marcelo Ebrard εμπνεύστηκε από την τεχνητή παραλία στο ποτάμι Σέιν, Παρίσι, η οποία επέτρεπε γυμνή κολύμπιση. Το πρόγραμμα τεχνητών παραλιών ξεκίνησε την άνοιξη του 2007.
