Η αλληλεπίδραση μεταξύ Ισπανών (κατοίκους ισπανικής/μεξικανικής καταγωγής) και Αγγλο-Αμερικανών αποίκων στην Νέο Μεξικό του 19ου αιώνα ήταν πολύπλοκη και συχνά γεμάτη τάσεις. Αρχική εχθρότητα προέκυψε από την αναταραχή του Μεξικανο-Αμερικανικού Πολέμου, κατά τον οποίο πολλοί Ισπανοί χάσανε χορηγίες γης, πολιτική δύναμη και πολιτιστική πρωτεύουσα υπό το νέο αμερικανικό εδαφικό σύστημα.
Οι Αγγλοί αφετηρίδες — συχνά νομικοί, έμποροι και πολιτικοί — χειραγώγησαν συχνά άγνωστα αμερικανικά νομικά πλαίσια για να αποκτήσουν ισπανικές ιδιοκτησίες γης. Το Santa Fe Ring, μια ισχυρή πολιτική συμμαχία, παρουσίαζε αυτή τη δυναμική. Γλωσσικοί φραγμοί, διαφορετικές έννοιες ιδιοκτησίας (κοινωνική vs ατομική) και φυλετικές προκαταλήψεις επιδεινώσαν τις τάσεις.
Ωστόσο, η συμβιβασιμότητα βίωσε σταδιακά. Κοινή καθολική πίστη παρείχε κοινό έδαφος με Ιρλανδούς και Ιταλούς μετανάστες. Διαφυλετικοί γάμοι μεταξύ ισπανικής αριστοκρατίας και αγγλοαμερικανών νεαφιετημένων δημιούργησαν οικιακά δίκτυα. Κοινά οικονομικά ενδιαφέροντα στην κτηνοτροφία προβάτων, μεταλλεία και σιδηροδρομική ανάπτυξη ενθάρρυναν τη συνεργασία. Με το τέλος της εδαφικής περιόδου, μια χαρακτηριστική ισπανική πολιτική κουλτούρα είχε προσαρμοστεί, αξιοποιώντας το Δημοκρατικό Κόμμα για να διατηρήσει επιρροή — θέτοντας τα θεμέλια για το μοναδικό δίγλωσσο σύνταγμα του Νέου Μεξικού στην πολιτεία το 1912.
