Πολύ πριν την ισπανική άφιξη, οι Μεσοαμερικανοί λαοί λάτρευαν τον Κετζαλκόατλ—τον Πτερωτό Όφιν, δημιουργικό θεό συνδεδεμένο με την Αφροδίτη (πρωινό άστερο), τον άνεμο, τη μάθηση, και το φως. Ήταν προστάτης και πολιτιστικός ήρωας.
Μετά την Κατακτήση (1521), οι ισπανικοί μισσιοναρίοι ενίδρυσαν παραλληλισμούς μεταξύ του Κετζαλκόατλ και του Αγίου Μιχαήλ Αρχαγγέλου—πολεμιστής υπέρμαχος εναντίον του κακού, ηγέτης ουρανίων στρατευμάτων, προστάτης των πιστού. Αυτός ο θρησκευτικός συνκρητισμός συγχύρισε τις δύο φιγούρες στον Σαν Μιγουέλ Αρκαγγέλ, διευκολύνοντας την καθολική μετάνοια διατηρώντας παράλληλα την εγχώρια πνευματική συνέχεια.
Ο Σαν Μιγουέλ Αρκαγγέλ αλληλεπιδρά το μεσόγειο πνευματισμό του Μεξικού—εγχώρια και καθολικά νήματα που πλέκονται σε μοναδική μεξικανική λατρεία.