Λίμνες, Ωκεανοί και Κύριοι Υδροδρόμοι της Μεξικού

Η υδρολογία της Μεξικού ορίζεται από δύο τεράστιους ωκεανούς και ένα δίκτυο ποταμών και λιμνών που υποστηρίζουν γεωργία, πόλεις και οικοσυστήματα.

Ωκεανοί

• Ειρηνικός Ωκεανός — Συνορεύει ολόκληρη τη δυτική και νότια ακτή (Βάха Καλοφόρνια, Κόλπος της Καλοφόρνιας, πασιφικές πολιθείες). Πλούσιες αλιευτικές, μεγάλοι λιμένες (Μαντζανίλο, Λάζαρο Κάρδενες).
• Κόλπος του Μεξικού — Ανατολική ακτή (Ταμαουλίπας έως Γιουκατάν). Κέντρο πετρελαίου/φυσικού αερίου (Κανταρέλ, Κου‑Μαλοόμπ‑Ζααπ); λιμένες (Βερακρούζ, Κοατζακοάλκος).
• Καρυβδική Θάλασσα — Νοτιοανατολική ακτή Γιουκατάν (Κουϊντανά Ρο). Μηχανισμός τουρισμού (Κανκούν, Ριβιέρα Μάγια); Μεσοαμερικανική Ακρωτηριακή Ακρωτήρια.

Κύριες Λίμνες

• Λίμνη Τσαπαλά (Χαλίσκο) — Μεγαλύτερη φυσική λίμνη (1.116 τρ. χλμ.); κρίσιμη για προμήθεια νερού Γουαδαλάχαρης· απειλείται από υπερ‑εξόρυξη και ρύπανση.
• Λίμνη Πάτσκουαρο (Μιτσοακάν) — 470 τρ. χλμ.; διάσημη για νησιά (Γιανίτσιο) και παράδοσεις Ημέρας των Νεκρών.
• Λίμνη Τέσκοκο (Λεκάνη Μεξικού) — Πλειοψία ξεραμένη· υπολειπόμενα ελώνια κοντά στη Μεξικό Πόλις· τόπος Αζτέκ Τενοχτίτλαν.
• Λίμνη Κουιτζέο (Μιτσοακάν) — Δεύτερη μεγαλύτερη· εποχιακή, αλμυρή.

Κύριοι Ποταμοί

• Ρίο Γκρανντε (Ρίο Μπράβο) — 3.051 χλμ· σύνορο ΗΠΑ–Μεξικού· υπερκατανεμημένος, συχνά ξηρός στο στόμα.
• Ποταμός Κολοράντο — Διασχίζει στο σύνορο Μεξικού· ιστορικά φτάνει Κόλπο Καλοφόρνιας· τώρα σπάνια ρέει στη θάλασσα λόγω αναποδιστικών αποθέσεων.
• Ρίο Χριχάλβα–Ουσουμασίντα — Μεγαλύτερος κατά εκπομπή· απορρέει Τσιάπας/Ταμπάσκο· τροφοδοτεί υδροηλεκτρικά φράγματα (Μαλπάσο, Πενίτας).
• Ρίο Λέρμα–Σαντιάγο — Μεγαλύτερος πλήρως στη Μεξικό· τρέφει Τσαπαλά· βαριά ρύπανση στον βιομηχανικό δρόμο.
• Ρίο Μπάλσας — Απορρέει κεντρική Μεξικό στον Ειρηνικό.

Αυτοί οι υδατικοί όγκοι υποστηρίζουν την οικονομία, τη βιοποικιλότητα και την πολιτιστική κληρονομιά της Μεξικού — nevertheless αντιμετωπίζουν αυξανόμενη πίεση από υπερχρήση, ρύπανση και κλιματική αλλαγή.