Παρόλο που η Σεβίλλη έπαιξε ιστορικό ρόλο ως σημαντικό λιμάνι ποταμού, βρίσκεται σθεναρά εσωτερικά — περίπου 100 χλμ (62 μίλια) από τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η πόλη καταλαμβάνει την εύφορη κοιλάδα του ποταμού Γουαδαλκιβίρ στη νοτιοδυτική Ισπανία της Ανδαλουσίας.
Ο Γουαδαλκιβίρ, ο μόνος πλοηφόρος ποταμός της Ισπανίας, ήταν η ζωή της Σεβίλλης από την αρχαιότητα. Φοίνικες, Ρωμαίοι και Μαύροι εξητασίασαν την πρόσβασή του στον Ατλαντικό, καθιστώντας τη Σεβίλλη κρίσιμο εμπορικό κόμβο. Κατά την Εποχή των Ανακαλύψεων, η πόλη ημιμονοπώλησε το ισπανικό εμπόριο με τις Αμερικές — στόλοι θησαυρού πλεούσαν από τους λιμανικούς σταθμούς της προς τον ανοιχτό ωκεανό και πίσω.
Σήμερα, ο ποταμός παραμένει κεντρικός στην ταυτότητα της Σεβίλλης. Ο Torre del Oro (Πύργος του Χρυσού) και η Maestranza ταυρομαχία χαρίζουν τις όχθες τους, ενώ ο ανακατασκευασμένος Muelle de las Delicias υποδέχεται τουριστικά πλοία που πλοηγούνται την 80 χλμ αναποδική πορεία από τον Ατλαντικό. Ημερήσιες εκδρομές στις παραλίες της Costa de la Luz (Κάδιθ, Γουέλβα) διαρκούν περίπου 1–1,5 ώρες με αυτοκίνητο ή τρένο, προσφέροντας θαλάσσια ανακούφιση από την έντονη καύσωνα της Σεβίλλης.
Έτσι, αν και η Σεβίλλη δεν είναι στην ακτή, η ποταμιακή της σύνδεση με τον Ατλαντικό διαμόρφωσε την τύχη της — και εξακολουθεί να φέρνει τη θάλασσα κοντά.
