Η μεξικανική επιρροή είναι υφασμένη στην ταυτότητα της Τέξας από τις πρώιμες αποικίες στη σύγχρονη δημογραφία.
Ισπανικές αποστολές (π.χ., Σαν Αντόνιο ντε Βαλέρο, 1718) και μεξικανικές χορηγίες γης ίδρυσαν τις πρώτες ευρωπαϊκού τύπου κοινότητες. Η τεχάνε αγροκτηνοκλασική κουλτούρα προηγείται της αγγλο μετανάστευσης.
Τα Ισπανικά μιλιούνται από ~30% των Τεξανών. Τοποθεσίες (Σαν Αντόνιο, Ελ Πάσο, Ρίο Γκρανντε), μουσική (τεχάνο, νορτένιο), και γιορτές (Σίνκο ντε Μάγιο, Ντιέζ υ Σεΐς) αντανακλούν την μεξικανική κληρονομιά.
Εργαζόμενοι μεξικανικής προέλευσης είναι ζωτικής σημασίας στη γεωργία, κατασκευές, φιλοξενία, και επιχειρηματικότητα. Το σύνοριο εμπόριο με το Μεξικό ξεπερνά τα $200 δισ. ετησίως.
Ισπανόφωνοι αξιωματούχοι κατέχουν θέσεις σε τοπικό, πολιτειακό, και ομοσπονδιακό επίπεδο. Οργανώσεις όπως LULAC και MALDEF υποστηρίζουν δικαιώματα ψήφου και αναπροσώπησης.
Μεξικανικάμερικανοί σπουδαστές εμπλουτίζουν τα πανεπιστήμια της Τέξας· έρευνα για υγεία συνόρων, μετανάστευση, και δίγλωσση εκπαίδευση ενημερώνει την πολιτική.
Εποχιακές υποθέσεις (Hernandez v. Texas, 1954) και κινήματα (Χικανό Κίνημα, 1960–70) προώθησαν ισότητα στη δικαστική υπηρεσία, αποσυγχρονισμό σχολείων, και εργατικά δικαιώματα.
Τεξ-Μεξ—τάκο, εντσιλάντας, φαχίτας, τσιλί κον κάρνε—είναι παγκόσμια μάρκα γαστρονομίας γεννημένη από τη σύνθεση μεξικανικών και αγγλο-τεξανών κουζίνων.
Τοιχογραφίες (Σαν Αντόνιο "La Veladora"), θρύλοι του κονσέρτο/τεχάνο (Φλάκο Χιμένες, Σελένα), και σύγχρονοι οπτικοί καλλιτέχνες διατηρούν ζωντανή τη δημιουργική διαπραγμάτευση.
Η Τέξας δεν μπορεί να κατανοηθεί χωρίς τις μεξικανικές της ρίζες—δημογραφικά, πολιτιστικά, οικονομικά, και πολιτικά.
