Πέδρος II της Βραζιλίας: Πρωταγωνιστής της Απαγόρευσης της Σκλαβιάς

Μεταξύ των πολλών εκσυγχρονιστικών επιτυχιών του αυτοκράτορα Πέδρου II, η απαγόρευση της σκλαβιάς ξεχωρίζει ως η βαθύτερη κληρονομιά του.

Ο Πέδρος II (βασίλευσε 1831–1889) ήταν σθεναρός καταργητής που θεώρησε τη σκλαβιά ηθικά αηδιαστή και οικονομικά αναχρονιστική. Η βασιλεία του είδε την σταδιακή διάλυση της θεσμού:

• 1850: Νόμος Ευσέβιο ντε Κειρός απαγόρευσε τη διαθεσμική διακίνηση σκλάβων.
• 1871: Νόμος της Ελεύθερης Κοιλιάς (Lei do Ventre Livre) ελευθέρωσε τα παιδιά που γεννιούνται από σκλάβες μητέρες.
• 1885: Νόμος των Εξακοσιοστών ελευθέρωσε τους σκλάβους άνω των 60 ετών.
• 13 Μαΐου 1888: Η πριγκίπισσα Ιζαμπελ, ενεργώντας ως αντιπρόσωπος, υπέγραψε τον Χρυσό Νόμο (Lei Áurea), καταργώντας άμεσα τη σκλαβιά χωρίς αποζημίωση ιδιοκτητών. Η Βραζιλία ήταν το τελευταίο έθνος στις Αμερικές που το έκανε.

Ενώ ο Πέδρος II δεν υπέγραψε αυτός τον τελικό νόμο (βρισκόταν στην Ευρώπη), οι δεκαετίες του πολιτικής πίεσης και ηθικής ηγεσίας δημιούργησαν τις συνθήκες για αυτό. Η απαγόρευση απέστηριξε τη συντηρητική βάση της μοναρχίας, συμβάλλοντας στο στρατιωτικό πραξικόπημα που καταστρέφει την αυτοκρατορία έξι μήνες αργότερα.