Αντίθετα με αυτό που μπορεί να υπονοεί το ερώτημα, δεν υπήρξε ποτέ ιστορικό γεγονός όπου οι Ισπανοί «έφυγαν» από το Περού στο έννοια μαζικής αναχώρησης ή έκθεσης. Η ισπανική αποικιακή παρουσία στο Περού ξεκίνησε με την κατάκτηση της Αυτοκρατορίας των Ινκα από τον Φρανσίσκο Πισάρρο τη δεκαετία του 1530, και αν και το Περού απέκτησε ανεξαρτησία από την Ισπανία το 1821–1824, ο ισπανικός πληθυσμός δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα, ισπανικοί αποικιστές, οι απογονοί τους, και η ισπανική γλώσσα έγιναν βαθιά υφασμένοι στην ύφανση της περουβιανής κοινωνίας.
Σήμερα, τα ισπανικά είναι η κυρίαρχη γλώσσα του Περού, ομιλούμενη από την πλειοψηφία του πληθυσμού ως μητρική γλώσσα. Ο δημογραφικός και πολιτισμικός κληρονομιά της αποικιακής εποχής παραμένει βαθύς: οι περισσότεροι Περουβιανοί είναι μεστίζοι (μικτής Εγχώρια και Ευρωπαϊκή καταγωγή), και οι ισπανικοί πολιτισμικοί, θρησκευτικοί, και γλωσσικοί επηρεασμοί είναι πανταχού παρόντες. Οι ανεξαρτηστικές κινήσεις του αρχές του 19ου αιώνα τερμάτισαν την ισπανική πολιτική κυριαρχία, αλλά δεν οδήγησαν στην αναχώρηση του ισπανικού λαού ή του πολιτισμού τους. Εν ουσία, οι Ισπανοί δεν φύγαν από το Περού — έμειναν, επαντρεύτηκαν, και βοήθησαν να διαμορφωθεί το σύγχρονο έθνος.
