Το καπνός του πασιβούς καπνίσματος περιέχει πολλά από τα τοξίνες που αναπνέουν οι καπνιστές. Σύμφωνα με πληροφορίες που παρέχει η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας, ο καπνός του πασιβούς καπνίσματος περιέχει αμμωνία, αρσένιο, μονοξείδιο του άνθρακα και υδροκυανικό οξύ. Οποιοσδήποτε αναπνέει καπνό πασιβούς καπνίσματος έρχεται σε επαφή με αυτά τα τοξίνες, μια κατάσταση που η Νέα Ζηλανδία αντιμετώπισε με ένα כללικόyas απαγόρευση καπνίσματος σε δημόσιους χώρους.
Η πρώτη νομοθεσία χωρίς καπνό της Νέας Ζηλανδίας ήταν ο Smoke-Free Environments Act του 1990. Ο νόμος καλύπτει πού οι άνθρωποι μπορούν να καπνίσουν, θέτει κατευθυντήριες γραμμές για την παρουσία τοξινών στα προϊόντα καπνού, και θέτει όρια στην προώθηση και διαφήμιση του καπνού. Ο ιστότοπος του Υπουργείου Υγείας της Νέας Ζηλανδίας αναφέρει ότι το 2003 μια τροποποίηση του Smoke-Free Environments Act απαγόρευσε το καπνίσμα στους περισσότερους δημόσιους χώρους.
Αγορές υγείας οδήγησαν στους νόμους καπνίσματος της Νέας Ζηλανδίας. Το Υπουργείο Υγείας αναφέρει ότι περίπου 388 Νεοζηλανδές πεθαίνουν από πασיבό καπνίσμα κάθε χρόνο, με επιπλέον 3.700 νοσηλειασές για ιατρικά προβλήματα σχετικά με το πασיבό καπνίσμα. Η Νέα Ζηλανδία εκτιμά ότι οι υγειονομικοί κόστος του καπνίσματος κοστίζουν την χώρα τουλάχιστον 200 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο, με συνολικό κοινωνικό κόστος περίπου 22,5 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως όταν υπολογίζονται η απώλεια παραγωγικότητας, τα οικονομικά κόστη του καπνίσματος και άλλες παραμέτρους.
Το Υπουργείο Υγείας της Νέας Ζηλανδίας αναφέρει ότι οι ακόλουθες περιοχές είναι ζώνες χωρίς καπνό: κτίρια σχολείων και χώροι σχολείων, νηπιαγωγεία, οποιαδήποτε αδειοδοτημένα καταστήματα (συμπεριλαμβανομένων μπαρ, καφετεριών, καζίνο, εστιατορίων και αθλητικών συλλόγων) και όλους τους χώρους εργασίας. Η απαγόρευση επεκτείνεται επίσης σε ορισμένους τύπους οχημάτων εργασίας. Πέρα από τα προϊόντα καπνού, τα βότανα τσιγάρα cũng περιλαμβάνονται στον Smoke-Free Environments Act. Αν ένας δημόσιος χώρος στη Νέα Ζηλανδία είναι εσωτερικός, συνήθως μπορεί να υποληφθεί ως μη-καπνιστικός χώρος.
Όλη η Νέα Ζηλανδία δεν είναι χωρίς καπνό. Οι καπνιστές μπορούν να χρησιμοποιήσουν οποιονδήποτε εξωτερικό χώρο, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση των χώρων σχολείων. Μερικά εστιατόρια μπορεί να επιλέξουν να προσφέρουν περιοχές καπνίσματος σε εξωτερικούς χώρους όπως τα τέρατα. Ο νόμος δεν απαγορεύει το καπνίσμα σε ιδιωτικές κατοικίες. Οι κάτοικοι καταλύματων διαβίωσης μπορούν επίσης να καπνίσουν, αλλά μόνο σε καθορισμένα δωμάτια καπνίσματος. Αν επισκέπτεστε τη Νέα Ζηλανδία, περιορίστε το καπνίσμα σε εξωτερικούς χώρους μακριά από τα παιδιά για να αποφύγετε προβλήματα με τις αρχές.
Οι επιχειρήσεις της Νέας Ζηλανδίας συμμορφώνονται στον ευρύτερο με τους νόμους χωρίς καπνό. Το Υπουργείο Υγείας αναφέρει μόνο δύο διώξεις χώρων εργασίας για παραβάσεις καπνίσματος σε 10 χρόνια. Η Νέα Ζηλανδία δεν επιβάλει πρόστιμα σε ανθρώπους για καπνίσμα σε περιορισμένες περιοχές (με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του καπνίσματος σε αεροπλάνα). Ωστόσο, ο Smoke-Free Environments Act απαιτεί νόμιμα τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων ή εργοδότες να υπενθυμίζουν στους καπνιστές τους κανόνες χωρίς καπνό και να ζητούν από τον καπνιστή να αποφύγει το καπνίσμα ή να φύγει από το κατάστημα.
