Η Νέα Ζηλανδία είναι γεωγραφικά νεαρή και μέχρι περίπου 1000 χρόνια πριν ήταν ακατοίκητη. Η μακρομήκης, λεπτής χώρα έχει πολλούς τύπους εδάφους, αποτέλεσμα διακυμάνσεων στην βροχόπτωση, την υψόμετρο και την γεωγραφική πλάτος. Εβδομήντα τοις εκατό της χώρας είναι απότομη ή μέτρια απότομη, σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Νέας Ζηλανδίας. Οι ηφαιστέοι συνέβαλαν στη σύνθεση των εδάφους στον βορρά και η τελευταία Εποχή του Παγετώνα επηρέασε τα εδάφη στον νότο.
Η επαρχία Αουκλανδ στην κορυφή της Νέας Ζηλανδίας έχει πηλωτικά, οργανικά εδάφη, αποτέλεσμα της υψηλής υγρασίας και του δάσους υγρασίας που υπήρχε εκεί πριν οι οικισμένοι το διακωπήσουν για γεωργία. Η περιοχή είναι η καλύτερη για γαλακτοκομία και παραγωγή αρνιών.
Ενεργοί ηφαιστέοι κυριαρχούν το πλάτος στο κέντρο του Νησιού Βορρά. Οι βροχές τέφρας δημιούργησαν τα εδάφη πύρινας που έδωσαν στους οικισμένους και τους αγρότες πολλά προβλήματα όταν προσπάθησαν να φυτέψουν χόρτο. Πρόβατα και βοοειδή άρρωστησαν με έλλειψη κοβάλτου μέχρι οι αγρότες να καλύψουν τη γη τους με κοβαλτισμένο superphosphate.
Τα εδάφη στην ανατολική ακτή του Νησιού Βορρά είναι εποχιακά ξερά και πλούσια σε ασβέστη. Η Εγκυκλοπαίδεια της Νέας Ζηλανδίας λέει ότι είναι εύφορα με βαθιά, σκούρα γρανούλωτα εδάφη επικάλυψης. Τα εδάφη είναι τα καλύτερα για εντατική αραβολαχία και κτηνοτροφία προβάτων καθώς και για καλλιέργειες μήλων και αμπελώνων.
Το Mt. Taranaki-Egmont κυριαρχεί το τοπίο στην δυτική ακτή του Νησιού Βορρά και παρέχει την πλούσια ηφαιστειακή γη. Τα κίτρινα-καστανά λήμματα προέρχονται από τις ηφαιστειακές έκρηξεις μέσα σε χιλιάδες χρόνια. Αντιδρούν καλά στην επικάλυψη superphosphate και υποστηρίζουν κυρίως γαλακτοκομία και παραγωγή αρνιών.
Η επαρχία Ουελίγκτον έχει κυρίως κίτρινα-καστανά εδάφη που διαμορφώθηκαν κάτω από δάση, τα οποία έχουν καρυδόειδη υποεδαφικά, σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Νέας Ζηλανδίας. Τα εδάφη χρειάζονται ασβέστη και superphosphate για να γίνουν παραγωγικά. Το έδαφος είναι κυρίως κυματιστό, το καλύτερο για γαλακτοκομία και παραγωγή αρνιών.
Οι Πεδιάδες Canterbury του Νησιού Νότιας έχουν ρηχά, ξερά και πετρώδεις εδάφη. Με άρδευση από τους ποταμούς, τα εδάφη καλλιεργούν μαλλί, δημητριακά και κληματικά.
Το Westland, ή η δυτική ακτή του Νησιού Νότιας, έχει την υψηλότερη βροχόπτωση οποιασδήποτε περιοχής στη Νέα Ζηλανδία, στα 2.540 mm το χρόνο, σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Νέας Ζηλανδίας. Το έδαφος, διαμορφωμένο κάτω από πυκνό ντόπιο δάσος, είναι υγρό και πηλωτικό. Μόνο μετά από εκτεταμένη αποστράγγιση γίνεται αροτευσίμιο.
Το ξηρότερο μέρος του Νησιού Νότιας, κάτω από τη σκιά του ανέμου των Southern Alps, είναι το Κεντρικό Otago και το McKenzie Basin στο βορρά. Το πετρώδες έδαφος είναι καφέ-γκρι και ασθενώς οξύ έως αλκαλικό, σύμφωνα με την Εγκυκλοπαίδεια της Νέας Ζηλανδίας. Υποστηρίζει λεπτό (merino) μαλλί και με άρδευση, καρποί πυρηνάρων.
