Στα χρόνια '70, το Μπρονξ αντιμετώπισε σοβαρή αποκλίμαση: υψηλή εγκληματικότητα, φτώχεια, ανεργία και εκτεταμένη εγκατάλειψη κτιρίων. Πολλοί κάτοικοι φύγανε στα προάστια, αφήνοντας πίσω τους ένα τοπίο κενών τεμαχιών και μπλοκ κατακαμμένων από πυρκαγιές.
Παρά την αναστάτωση, एक ισχυρή αίσθηση κοινότητας παρέμεινε. Οι γείτονες φρόντιζαν οι ένα τους άλλους, και η τοπική υπερηφάνεια παρέμεινε.
Η περιφέρεια έγινε δοχείο για μουσική και τέχνη, γεννώντας το χιπ-χοπ, την τέχνη γκράφιτι και μια ζωντανή λατινοαμερικανική μουσική σκηνή. Λεγενδární καλλιτέχνες και μουσικοί προέκυψαν από τους δρόμους της.
Το Μπρονξ των '70 ήταν τόπος εκτεταμένων αντιθέσεων — αγώνας και δημιουργικότητα, φθορά και κοινότητα — θέντοντας τα θεμέλια για την τελική αναβίωσή της.
