Οι οικιακές ευθύνες ήταν η πρωταρχική σφαίρα των γυναικών: μαγειρική, καθαρισμός, κλώθωση, ύφανση, φροντίδα κτηνοτροφίας, και ανάπτυξη παιδιών με θρησκευτική και οικιακή εκπαίδευση.
Το Connecticut ήταν Πουριτανική κοινωνία. Οι γυναίκες συμμετείχαν ενεργά στις θρησκευτικές τελετουργίες, υποστήριξαν τις πνευματικές διεκδικήσεις των συζύγων τους, παρευρέθηκαν σε συνελεύσεις, εξασφάλισαν την θρησκευτική εκπαίδευση των παιδιών και συνέβαλαν στην ίδρυση εκκλησιών.
Μερικές γυναίκες είχαν πρόσβαση σε βασική εκπαίδευση — ανάγνωση, γραφή, αριθμητική — αν και οι ευκαιρίες היו λιγότερες από των ανδρών. Ο γραμματισμός επέτρεπε την ανάγνωση της Βίβλου και θρησκευτικής λογοτεχνίας.
Οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ψηφίσουν ή να κρατήσουν αρχή αλλά οργάνωσαν φιλανθρωπικά γεγονότα, παρείχαν νοσηλευτική φροντίδα, και πρόσφεραν κοινωνική υποστήριξη σε άλλες γυναίκες.
Οι γυναίκες είχαν περιορισμένα νομικά και ιδιοκτησιακά δικαιώματα σε σχέση με τους άνδρες. Δεν μπορούσαν να ξεκινήσουν δίκες, να συνάψουν συμβόλαια, ή να ιδιοκτητούν ακίνητα ανεξάρτητα· τα δικαιώματά τους были συνδεδεμένα με τους συζύγους τους.
Οι οικονομικές συνεισφορές ήταν κυρίως οικιακές: παραγωγή υφασμάτων, γαλακτοκομικών και άλλων αγαθών για οικιακή χρήση ή τοπικό εμπόριο. Μερικές δεξιωμένες γυναίκες απασχολούνταν στη μαϊευτική και νοσηλευτική.
Οι κοινωνικές δραστηριότητες εστιάζονταν γύρω από εκκλησιαστικές λειτουργίες, κοινοτικές εκδηλώσεις και ανεπίσημες συναντήσεις με γείτονες και συγγενείς, διατηρώντας στενά δίκτυα για υποστήριξη και ανταλλαγή γνώσεων.
Απαιτούνταν από τις γυναίκες να είναι υποταγμένες, μετριόφρονες, ηθικές, σεβόμενες τους συζύγους τους και επιμελείς στα οικιακά καθήκοντα, ενισχυόμενες από θρησκευτικές διδασκαλίες και κοινωνικά πρότυπα.
Υψηλή θνησιμότητα κατά τη γέννα, περιορισμένες προσωπικές ελευθερίες, συνεχείς απαιτήσεις οικιακής εργασίας. Παρ' όλα αυτά, οι γυναίκες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των κοινωνικών, θρησκευτικών και πολιτισμικών θεμελίων της κοινωνίας.
