Η ταχεία αγγλική κολωνιακή επέκταση ανατολικά των Απαλαχών (17-18ος αιώνας) οδήγησε σε βαθιά οικολογική μεταμόρφωση:
Τεράστια δάση εκκαθαρίστηκαν για γεωργία, ξύλο και καύσιμα. Μέχρι το 1850, >60% της αρχικής δασικής κάλυψης αφαιρέθηκε σε πολλές περιοχές. Επιπτώσεις: φθορά εδάφους, κατακερματισμός βιότοπου, αλλαγή μικροκλίματος, διαταραχή υδρικών κύκλων.
Απώλεια βιότοπου και υπεραλιεία οδήγησαν σε εξαφανίσεις: Περιπτεροειδής Περιπέτεια (1914), Παπαγάκας Καρολίνας (1918), Ανατολικό Ελάφι, Ανατολικός Πούμα. Πολλά άλλα είδη εξαφανίστηκαν τοπικά.
Μονοκαλλιέργειες καπνού και βαμβακιού εξάντλησαν θρεπτικά· η φθορά απελάτησε την επιφανειακή γη. Απορριμμένα "φθαρμένα" εδάφη έγιναν ευρέως διαδεδομένα από αρχές 1800.
Φράγματα μύλων, μυλινές ροές, και τάφροι αποστράγγισης κομμάτισαν ποτάμια· υγρότοποι ξεραίνονται για γεωργία· φρέατα αναδρόμους ψαριών (σάρδα, σαλμός, στουρίδιο) αποκλείστηκαν.
Εμπορική κυνήγι για κρέας, δέρματα, φτέρα (π.χ., ελάφια, καστόρια, υδατόπτηνα) εξαντλήθηκαν πληθυσμοί. Η αγορά κυνήγιου έβριζε τις πόλεις και την εξαγωγή.
Σιδηρουργεία, βυρσοδεψίες, πριονεία απορρίπτουν τοξίνες (βαριά μέταλλα, δερματίνη, πριονικό) σε ρυάκια. Αστρικά κέντρα (Φιλαδέλφεια, Μπαλτίμορ) έλειπαν αποχέτευση—επαφίδες χολέρα, τυφώδης.
Αυτές οι αλλαγές έθεσαν τη βάση για την κίνηση συντήρησης του 19ου αιώνα (Πίνσο, Μουρ, Ρούζβελτ) και τη σύγχρονη οικολογική αποκατάσταση. Το τρέχον "ξαναδασωμένο" τοπίο της περιοχής είναι κυρίως δευτερεύουσα ανάπτυξη σε εγκαταλελειμμένα γεωργικά εδάφη.
