Ο Albrecht Dürer του Νυρεμβέργης στέκεται ως ο πρώτος πραγματικά διεθνής καλλιτέχνης της Βόρειας Αναγέννησης. Μαθητευμένος στον χρυσοχοό πατέρα του, ένταξε στο σωματείο των ζωγράφων στα 18. Τα ταξίδια του στην Ιταλία και τα Κάτω Χωρά στα 1490s τον έκθεσαν στα έργα του Mantegna, Bellini και Jan van Eyck. Ο Dürer συνθέτει αυτές τις επιρροές με το δικό του γένιο, δημιουργώντας ένα ευρέως μιμημένο στυλ. Τα шедевρά του περιλαμβάνουν ψυχολογικά διεισδυτικά αυτοπροσώπους, τις αποκαλυπτικές ξυλογραφίες Τέσσερις Ιππείς, την αινιγματική χαλκογραφία Μελανχολία I και τη σειρά Жизнь της Παρθένου.
Συζηλωτής Γερμανός, ο Cranach έγινε δικαστικός ζωγράφος στους Εκλεκτούς της Σαξονίας το 1505. Η πλλουσα παραγωγή του καλύπτει αγιάσματα, πορτρέτα, μυθολογικές σκηνές, εκτυπώσεις και διακοσμητικές τέχνες. Το στυλ του χαρακτηρίζεται από φωτεινά χρώματα, διακοσμητική λεπτομέρεια και εικονικές απεικονίσεις γυναικών που ορίζουν την οπτική γλώσσα της εποχής.
Εργαζόμενος κυρίως στη Colmar, ο Grünewald τιμάται για το εκφραστικό, συναισθηματικά φορτισμένο στυλ και τη δραματική φωτιστική του. Το μεγαλοπρέπες του έργο, το Ιερόν Αληθινών Ιερών, είναι ένα μνημιαίο πολύπτυχο που θεωρείται κορυφή της γερμανικής τέχνης.
Παιδικό θαύμα, ο Holbein μελέτησε ιταλικούς μαέστρους πριν εξυπηρετήσει πελάτες όπως ο Χένρυς VIII της Αγγλίας. Τα πορτρέτα του γιορτάζονται για την ακριβή λεπτομέρεια, την ακρίβεια και την βαθιά ψυχολογική διάγνωση, θέτοντας το ράφι για το είδος.
Βασιζόμενος στη Tournai, ο Campin ηγήθηκε ενός ρεαλισμού που σηματοδοτείται από εξαιρετική προσοχή στην υφή και τα υφάσματα. Το Αληθινό Mérode (τώρα στο Met) είναι το κλασικό παράδειγμα των λεπτομερών εσωτερικών που έγιναν σημεία αναφοράς της σχολής.
Εργαζόμενος στη Βρίγγη, ο van Eyck τελείωσε την ζωγραφική με λάδι, κατακτώντας λαμπερά χρώματα, μικροσκοπική λεπτομέρεια και απίστευτη ιλλουσιωνιστικότητα. Το Πορτρέτο Arnolfini στη Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου παραμένει ένα από τα πιο αναλυμένα έργα στην ιστορία.
Μαθητής του Campin, ο van der Weyden εργάστηκε σε όλη την περιοχή των Κάτω Χωρών. Το έργο του διακρίνεται για τις εκφραστικές μορφές, την ανατομική ακρίβεια και την βαθιά ικανότητα να απεικονίζει τον πόνο και τη λατρεία, όπως φαίνεται στο Αποκαθήλωση από τον Σταυρό στο Πράντο.
