Η επιφάνεια του ωκεανού δεν είναι ένα επίπεδο φύλλο—είναι μια συνεχώς μεταβαλλόμενη 3D τοπογραφία με «λόφους» και «κοιλάδες» που εκτείνονται από μέτρα έως εκατοντάδες χιλιόμετρα.
| Δύναμη / Παράγοντας | Επίδραση Στο Ύψος Επιφάνειας Θάλασσας (SSH) | Χαρακτηριστικό Πλάτος |
|---|---|---|
| Βαρύτητα Γης (γεοειδές) | Συγκέντρωσεις μάζας (υποβένθια βουνά, φαράγγια) τραβάν νερό → μόνιμες «βουλές» | ±100 μ. παγκοσμίως |
| Περιστροφή Γης | Αποκεντρική δύναμη φουσκώνει ισημερινό ~21 χλμ απέναντι σε πόλους | 21 χλμ ισημερινή φούσκα |
| Ωκεανικά ρεύματα (γεωστροφικά) | Πιεστικές κλίσεις κλίνουν την επιφάνεια πέρα από ρεύματα (π.χ. Γκολφ Στρίιμ ~1 μ. κλίση) | 0,5–2 μ. |
| Θερμοκρασία / αλατότητα (στερική) | Θερμόν/γλυκό νερό επεκτείνεται → υψηλότερο SSH | 0,2–1 μ. εποχιακό |
| Ατμοσφαιρική πίεση | Αντίστροφο βαρόμετρο: 1 mbar ≈ 1 εκ. αλλαγή SSH | ±0,3 μ. καιρικά |
| Αμπλιτέρ | Αστρονομική δύναμη | 0–10+ μ. παρακτιά |
Δορυφορική αλτιμετρία (TOPEX/Ποσειδών, σειρά Τζέισον, Σεντίνελ-6) χαρτογραφεί το SSH παγκοσμίως κάθε 10 ημέρες με ±3 εκ. ακρίβεια. Αυτά τα δεδομένα οδηγούν:
Ορίζουμε ένα αναφορικό ελλειψοειδές (WGS84) και ένα μοντέλο γεοειδούς (EGM2008) για να προσεγγίσουμε το «μέσο επίπεδο θαλάσσης». Αλλά η στιγμιαία ωκεανική επιφάνεια αποκλίνει από και τα δύο—από μέτρα, προβλέψιμα. Η ιδέα «ίδιο ύψος πανταχού» είναι ένα χρήσιμο datum, όχι φυσική πραγματικότητα.
