Το 18ο αιώνα είδε μαζική, ποικίλη ευρωπαϊκή μετανάστευση στη Βόρεια Αμερική. Κυριότερες ομάδες:
Μεγαλύτερη ομάδα. 13 ατλαντικές colonias (μέλλον ΗΠΑ); Νέοφουντλανδ, Νέα Σκωτία. Θλιβερές: εκμετάλλευση, θρησκευτική δυσσέβεια, φτώχεια. Ελκύσεις: γη, αυτοδιοίκηση. Μέχρι το 1775, ~85% λευκού πληθυσμού colonιών.
Νέα Γαλλία: Κεμπέκ, Ακαδία, Λουιζιάνα, Μεγάλες Λίμνες, κοιλάδα Μισισιπί. ~80.000 το 1760. Εμπόριο ρακού, ιεραποστολικό, στρατιωτικό φάσμα. Χάθηκαν εδάφη μετά το 1763 (Επτάετής Πόλεμος) — αλλά οι Κανάδες παρέμειναν.
Φλόριντα, Τέξας, Νέο Μεξικό, Αριζόνα, Καλιφόρνια. Μονές, φρουρά, χοράφια. ~3.000 στην Τέξας, ~10.000 στο Νέο Μεξικό, ~1.000 στην Καλιφόρνια (1790). Ενσωματωμένοι με εγχώριους και μεστίζους πληθυσμούς.
~100.000 το 1775 — 2η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ομάδα στις βρετανικές colonies. Παλατίνες (1709–10), μετά αλυσίδα μετανάστευσης. Συγκέντρωση στην Πενσυλβανία (Πενσυλβανικοί Ολλανοί), ΝΥ, ΜD, ΒΑ. Λουθερανοί, Μεταρρυθμισμένοι, Μεννόνειτες, Άμις. Επιδέξιοι γεωργοί, τεχνίτες.
Πρεσβυτεριανοί Σκωτσέζοι-Ιρλανδοί (Ούλστερ Σκωτσέζοι) — ~250.000 το 1775. Πίσω χώρα Πενσυλβανίας, κοιλάδα Σενάντοα, Κα롤ίνες. Περιφερειακοί αποίκισες, σκληρή ανεξαρτησία. Καθολικοί Ιρλανδοί μικρότεροι, συχνά υπαλλήλους.
Αυτές οι ομάδες σχήμασαν τοπικούς πολιτισμούς — Yankee, Μιντλαντ, Νότιος, Backcountry, Γαλλικαναδικός, Ισπανικός — που εξακολουθούν να διαμορφώνουν την αμερικανική πολιτική, διάλεκτο, θρησκεία και ταυτότητα.