Η Σχολή των Rocky Mountains (μέσα 19ου αιώνα) ήταν αμερικανικό καλλιτεχνικό κίνημα που ζώγραφισε την μεγαλειότητα της Δύσης για να σφυρίξει μια οπτική εθνική ταυτότητα. Καλλιτέχνες όπως ο Albert Bierstadt, ο Thomas Moran και ο William Keith μετέτρεψαν το εξαιρετικό τοπίο σε δήλωση αμερικανικής εξαιρετικότητας.
Μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ ζήτησαν ενωτικά σύμβολα. Τα Rockies, το Yellowstone, το Yosemite—αυτά τα «καθεδρικά της φύσης» ήταν μοναδικά αμερικανικά (η Ευρώπη είχε καθεδρικούς ναούς· η Αμερική είχε βουνά). Οι ζωγράφοι τα απεικόνισαν ως:
Οι καλλιτέχνες εκπαιδεύτηκαν στη Ντίσελντορφ, Λονδίνο, Παρίσι (ρίζες Hudson River School). Έφεραν ρομαντικές τεχνικές—δραματικό φως, ατμοσφαιρική.perspektive, εξαιρετική κλίμακα—σε αμερικανικά θέματα. Το στυλ ήταν ευρωπαϊκό· ο εθνικισμός ήταν εγχώριος.
Οι ζωγραφιές διαδίδονταν ως αποτυπώσεις, σε περιοδικά, σε παγκόσμιες εκθέσεις. Ενέπνευσαν μετανάστευση, επενδύσεις σιδηροδρόμων, τουρισμό. Ο Βόρειος Ειρηνικός Σιδηρόδρομος ενέταξε τον Moran. Η τέχνη πούλησε τη Δύση.
Ο εθνικισμός είχε σκοτεινή πλευρά: τα εγχώρια λαά παραλείπονταν ή στειοτυπώνονταν. «Παρθένα ερημιά» ήταν μύθος—τα τοπία διαχειριζόταν από εγχώρια φωτιά, κυνήγι, ταξίδια. Η τέχνη της Σχολής τόσο αντανακλούσε όσο και ενίσχυζε τις αποικιακές αφηγήσεις.
Η Σχολή των Rocky Mountains έδωσε στους Αμερικανούς κοινή οπτική λεξιλογία του ηπείρου τους. Οι ζωγραφιές της κρεμάνται στο Καπιτώλιο, το Λευκό Οίκο, μεγάλα μουσεία—ακόμα διαμορφώνουν πώς η έθνος βλέπει τον εαυτό της. Σύγχρονοι καλλιτέχνες (π.χ. εγχώριοι φωτογράφοι) τώρα την κριτικευουν και την αναδιαμορφώνουν.
Η τέχνη δεν απλώς απεικόνιζε τον εθνικισμό—τον οικοδομούσε, πινέλο-πινέλο.