Η Μεσογειακή Θάλασσα τρέχει κατά μήκος της νότιας ακτής της Ευρώπης από τη Στενή της Γιβραλτάρ, γύρω από τις ανατολικές ακτές της Συρίας, Λιβάνου και Ισραήλ, και γύρω στη βόρεια άκρη της Αφρικής. Η θάλασσα καλύπτει περιοχή περίπου 2,5 εκατομμύρια τετραγωνικών χιλιομέτρων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Φόνο για την Φύση. Στους και γύρω από τη Μεσόγειο ζουν πολλά διαφορετικά είδη ζώων, συμπεριλαμβανομένων είδων ενδημικών στην περιοχή και είδων που εισήχθησαν από ξένες δυνάμεις.
Η μεσογειακή μονάχου φώκια είναι είδος υπό απειλή. Τα αρσενικά μεσογειακά μονάχου φώκια είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά και μπορούν να μεγαλώσουν έως 2,1 έως 2,7 μέτρα και να ζυγίσουν 240 έως 400 κιλά. Αυτές οι φώκiace μπορούν να ποικίλλουν σε χρώμα από καφέ έως γκρι, αλλά όλες έχουν χαρακτηριστικά κεφάλια με σχήμα στέφανος. Καρχαρίες και τρυγόνες ζουν επίσης στη Μεσογειακή Θάλασσα· η σκιάτη Μαλτέζ —ένα από αυτά τα είδη καρχαριών— βρίσκεται στη Μεσόγειο και πουθενά αλλού. Οι μεσογειακοί καρχαρίες και τρυγόνες είναι εξαιρετικά απειλούμενοι, κυρίως από υπερβολική αλιεία.
Το νουβιανό αγριογίδα μπορεί να βρεθεί από την Αραβική Χερσόνησο μέχρι και το Ισραήλ. Μόλις και ενεργό στον Λίβανο και τη Συρία, το είδος εξαφανίστηκε εκεί λόγω απώλειας υδάτινων πηγών, κυνηγίου και επενδύσεως πληθυσμών. Το νουβιανό αγριογίδα ζει σε ορεινές ερημικές περιοχές σε ξεχωριστές σωρούς αρσενικών και θηλυκών. Άλλα είδη συνηθισμένα στις ερημικές περιοχές της Μεσογείου του Ισραήλ και της βόρειας Αφρικής είναι γαζέλες βουνού, άγριοι χοίροι, αλεπούδες, ζούγκλες γάτες, υαινές και τσακάλια.
Οι γάτες είναι το κύριο είδος που δεν είναι ενδημικό στη περιοχή της Μεσογείου, αλλά είναι σταθερή παρουσία στις χώρες της ανατολικής Μεσογείου —την περιοχή που γνωρίζεται ως Λεβάντες. Κατά τη διάρκεια του Βρετανικού Μανδάτου σε αυτή την περιοχή, το οποίο διάρκεσε από την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας γύρω στο 1916 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας 1940 ή αρχές 1950, ανάλογα με τη συγκεκριμένη χώρα, οι Βρετανοί εισήγαγαν γάτες στον Λεβάντες για να ελέγξουν τον πληθυσμό ποντικιών. Οι Βρετανοί απέτυχαν, ωστόσο, να ελέγξουν τον πληθυσμό γατών και στο 20ο και 21ο αιώνα, οι γάτες των δρόμων είναι κοινή θέα σε τουλάχιστον το Ισραήλ και τη Ιορδανία.
Το μεσογειακό σαουράκι είναι πιο συνηθισμένο στην νότια Ευρώπη κατά μήκος της Μεσογειακής Θάλασσας και στη βόρεια Αφρική. Αυτά τα σαουράκια είναι ικανά να κάνουν θόρυβο για να λύσουν εδαφικά προβλήματα ή για να αποτρέψουν αρπακτικά. Έχουν εισαχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και βρίσκονται πιο συχνά στη Φλόριντα και στη νότια Τζορτζία. Οι σκορπιοί είναι επίσης ενδημικοί στις ακτές της Μεσογείου στην Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Κύπρο και Ελλάδα.
