Οι κλιματικές περιοχές ταξινομούνται σύμφωνα με το Σύστημα Ταξινόμησης Κλιμάτων Köppen, το οποίο βασίζεται στη φυτότητα και τον εδαφικό τύπο. Τα τροπικά κλίματα ανήκουν στις χαμηλές γεωγραφικές πλάτους και χαρακτηρίζονται από τροπικές αέριες μάζες ρυθμιζόμενες από την Ισημερινή. Γενικά, χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: το τροπικό υγρό κλίμα και το τροπικό κλίμα υγρού-ξερού. Υπάρχει και τρίτη κατηγορία, το ξηρό τροπικό κλίμα (έρημος), που встречаται σε ερήμους περιοχές.
Βρίσκεται στα δάση βροχής (Αμαζονία, Ανατολική Ινδία, Κόγκο). Χαρακτηρίζεται από υψηλή υγρασία (έως 88%) και σταθερή θερμοκρασία ~27°C όλο το χρόνο. Βροχερές καταιγίδες όλο το χρόνο. Διχotomy: τροπικό υγρό (βροχή σχεδόν καθημερινά, ήρεμος καιρός) και τροπικό μονσούνι (μερικοί μήνες με λιγότερη βροχή).
Χαρακτηριστικό των σαβάνων (Αφρική, Ινδία, βόρεια Αυστραλία, Νότια Αμερική). Έχει ξεχωριστές ξερές και υγρές περιόδους. Η ξερή περίοδος είναι ψυχρότερη, η υγρή (καλοκαίρι) φτάνει 40°C. Οι βροχές είναι λιγότερες από τις μονσούνες, οπότε η βλάστηση είναι χλοροφυλλώδες πεδίο.
Η κλιματική αλλαγή επεκτείνει τις τροπικές ζώνες βορειότερα και νοτιότερα, προκαλώντας περισσότερες καταιγίδες σε κάποιες περιοχές και ξηρασία σε άλλες, επιταχύνοντας την παγκόσμια θερμοκρασιακή αύξηση.
Το ξηρό τροπικό κλίμα (έρημος) εμφανίζεται σε περιοχές κοντά στην Ισημερινή (βόρεια Μεξικό, Αργεντινή, κεντρική Αυστραλία, νοτιοδυτική ΗΠΑ). Έντονη θερμότητα και ελαφριές άνεμοι εξαφανίζουν τη υγρασία, δημιουργώντας ξηρές συνθήκες.
