Για χιλιετίες, οι άνθρωποι έχουν χτίσει γέφυρες για να πάνε από ένα σημείο σε ένα άλλο. Ανάλογα με τις αποστάσεις μεταξύ αυτών των σημείων, τα υλικά που είναι διαθέσιμα και ο τύπος εδάφους, χρησιμοποιούνται διαφορετικοί στυλ γεφυρών. Εδώ είναι μια λίστα εξα τύπων γεφυρών που μπορούν να βρεθούν σε όλο τον κόσμο.
Οι γέφυρες αλυσίδας datέ από τα πρώτα 1800 στην Αγγλία και την Ευρώπη. Αυτές οι γέφυρες αποτελούνται από μια σειρά καλώδιων που υποστηρίζονται από πύργους αλυσίδας και ένα "ankorage" στα δύο άκρα. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος του βάρους μετατοπίζεται μέσω καλώδιων στα ασφαλή anchorages, οι γέφυρες αλυσίδας μπορούν να χτιστούν για να καλύψουν αποστάσεις χιλιάδων ποδιών. Μερικές από τις πιο διάσημες γέφυρες του κόσμου είναι αλυσίδας, συμπεριλαμβανομένης της Golden Gate Bridge στο Σαν Φρανσίσκο και της Brooklyn Bridge στη Νέα Υόρκη.
Οι γέφυρες τόξου είναι μεταξύ των παλαιότερων γεφυρών στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, η μודεστ Arkadiko Bridge στην Ελλάδα λέγεται ότι χτίστηκε από τους Μυκηναίους περίπου 1300 π.Χ. Η φυσική μιας γέφυρας τόξου είναι παρόμοια με μια καμπυλή πόρτα, στην οποία η πίεση ωθείται μακριά από το κέντρο της κορυφής και προς τα κάτω μέσω των υποστηριζόμενων σε κάθε άκρο. Αυτός ο στυλ γέφυρας παραμένει δημοφιλής, με τους χτιστές να находят υλικά που μπορούν να αντέξουν συμπίεση ακόμη πιο αποτελεσματικά σήμερα από ότι με τις παλαιότερες γέφυρες.
Η γέφυρα truss ήταν ένας από τους πιο δημοφιλείς τύπους γεφυρών στην Αμερική κατά τη δεύτερη μισή του 19ου αιώνα και τα πρώτα του 20ου αιώνα. Αυτό ήταν επειδή αυτές είναι ιδανικές γέφυρες για τη χρήση συγκροτημένου σιδήρου, ένα υλικό που έγινε ευρέως προσβάσιμο μετά την Βιομηχανική Επανάσταση. Όπως υποδηλώνει το όνομα, το σχέδιο της γέφυρας truss περιλαμβάνει μια σειρά truss, τα οποία, όταν τοποθετούνται μαζί, σχηματίζουν ένα πλαίσιο διανομής πίεσης langs κάθε πλευρά και στην κορυφή της γέφυρας.
Η γέφυρα δοκού είναι ίσως ο πιο βασικός τύπος γέφυρας. Στη απλούστερη μορφή της, η γέφυρα δοκού είναι απλώς ένα σανίδι που υποστηρίζεται από δομές στα δύο άκρα. Αυτές οι δομές υποστήριξης πρέπει να ωθούν προς τα εσωτερικά ώστε να απορροφηθούν επαρκώς την τάση της δοκού. Ανάλογα με το μήκος της γέφυρας, στύλοι μπορεί να χρειαστεί να τοποθετηθούν ανάμεσα στα άκρα για προστιθέμενη υποστήριξη. Η 24-μιλια Long Lake Pontchartrain Causeway στη Λουιζιάνα αποτελείται από χιλιάδες στύλους υποστήριξης.
Μια γέφυρα ανύψωσης είναι ένας τύπος κινητής γέφυρας που χρησιμοποιείται για αιώνες. Η ιδέα πίσω από τη γέφυρα ανύψωσης είναι ότι μπορεί να ανυψωθεί όταν χρειάζεται για να αφήσει βάρκες να περάσουν. Το σχέδιο χρησιμοποιήθηκε αρχικά για κάστρα, τα οποία περιτριγυριζόταν από χούντα με γέφυρες ανύψωσης που μπορούσαν να ανυψωθούν για να αποκλείσουν ανεπιθύμητους επισκέπτες. Σήμερα, οι γέφυρες ανύψωσης βλέπονται πιο συχνά πάνω από ποτάμια με πολλή κίνηση βαρκών. Αυτός ο στυλ γέφυρας επιτρέπει σε οποιοδήποτε μέγεθος πλοίο να περάσει χωρίς κίνδυνο σύγκρουσης με τη γέφυρα. Αν και οι γέφυρες ανύψωσης χρησιμοποιούνταν να χειρίζονται από μια σειρά roly, πολλές σήμερα λειτουργούν μηχανικά από ηλεκτρονικά.
Οι γέφυρες καλώδιων-στήριξης συγχέονται συχνά με τις γέφυρες αλυσίδας λόγω των ομοιότητων στην εμφάνιση. Η φυσική των δύο γεφυρών είναι αρκετά διαφορετική, όμως. Τα καλώδια σε μια γέφυρα καλώδιων-στήριξης δεν είναι ποτέ ανατεταμένα, αλλά στην πραγματικότητα τραβάνε στενά στο deck της γέφυρας από τις κορυφές των στύλων, προκαλώντας τους στύλους να φέρουν ολόκληρο το βάρος της γέφυρας. Αν και οι γέφυρες καλώδιων-στήριξης δεν είναι συνήθως ο πιο οικονομικός στυλ γέφυρας να χτιστεί, είναι αποδοτικές, και πολλές έχουν λάβει πολλή θαυμασία απλώς λόγω της ομορφιάς τους. Για παράδειγμα, το 1988, το Presidential Design Award από το National Endowment for the Arts δόθηκε στη γέφυρα Sunshine Skyway στην Ταμπα, Φλόριντα.
