Πέντε νήσοι χαρίζουν τα νερά του Όρμου της Μανίλας στις Φιλιππίνες. Τέσσερις χρησιμοποιήθηκαν ως στρατιωτικές βάσεις, φρούρια ή απάτες κατά τη Δεύτερη Παγκόσμια Πολέμο. Σήμερα, η Νησίδα Κορεγιδόρ είναι εθνικό πάρκο που τραβεί φίλους ιστορίας και η Νησίδα Καμπάγιο φιλοξενεί το Φρούριο Hughes, μια λειτουργική στρατιωτική βάση. Οι υπόλοιπες είναι ακατοίκητες περιέργειες που φέρουν υπολείμματα στρατιωτικής χρήσης.
Η Κορεγιδόρ, μετρώντας 2 τετραγωνικά μίλια, καθίζει στο στόμα του Όρμου της Μανίλας — μια τοποθεσία ιδανική για τη δημιουργία στρατιωτικής παρουσίας. Οι Ισπανοί διεκδίκησαν το νήσι το 18ο αιώνα και το χρησιμοποίησαν ως σημείο ελέγχου για πλοία που μπαίναν στον όρμο. Κατά τη Δεύτερη Παγκόσμια Πόλεμο, η Κορεγιδόρ ήταν υπό αμερικανικό έλεγχο και χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικός σταθμός. Η Ιαπωνία πήρε σύντομο έλεγχο του νησιού αλλά οι Αμερικανοί ανακτάσαν την κατοχή ξανά το 1945. Σήμερα, το νήσι είναι εθνικό μνημείο, επισκέπτομενο από πολλούς που θέλουν να τιμήσουν το παρελθόν. Άλλες occupazioni περιλαμβάνουν την εξερεύνηση των εκτεταμένων συστημάτων οχυρών που χρησιμοποιήθηκαν ως καταφύγια και κατεστραμμένα κτίρια. Μεγάλα όπλα ακόμα στέκονται. Το Sun Cruises τρέχει πλοίο μεταφορής στο νήσι και κρατάει καθοδηγούμενες γωνίες. Είναι επίσης το μόνο νήσι με διανυκτερεύσεις· μπορείτε να μείνετε στο Ξενοδοχείο Κορεγιδόρ.
Η Νησίδα Καμπάγιο είναι περίπου 2 μίλια ανατολικά της Κορεγιδόρ, στην είσοδο Νότιας Κανάλι του Όρμου της Μανίλας. Το νησί των 75 εκτάρια φιλοξενεί το Φρούριο Hughes, μια λειτουργική βάση Πλοίου Πολέμου Φιλιππίνων. Τεράστια όπλα είναι ακόμα στη θέση τους και ένα κατεστραμμένο τανκ Σέρμαν καθίζει οξειδωμένο στην παραλία — αφαιρέθηκε από ιαπωνικά μίνια. Μπορείτε να πάρετε μια εξαιρετική θέα του τριγώνου νησιού από τον φάρο της Κορεγιδόρ αλλά αυτό είναι τόσο κοντά όσο θα πάτε γιατί η ναυτική βάση δεν είναι ανοιχτή για επισκέπτες.
Η Νησίδα Ελ Φράιλε, επίσης γνωστή ως Φρούριο Drum, είναι απλά ένα εκτάριο μέγεθος αλλά έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Οι αμερικανικές δυνάμεις ήθελαν να δώσουν την εντύπωση ότι αυτό το μικρό βράχο ήταν ακατακρήμνιστο φρούριο, οπότε το έκαναν να μοιάζει με ένα υπερμεγάλου πολεμικό πλοίο, με λειτουργικά πύργους πυροβολισμού. Έλαβαν από το 1909 έως το 1919 να ολοκληρώσουν το "πολεμικό πλοίο", που περιλάμβανε ένα καλύβα για τον φύλακα/χειριστή πυροβολισμού. Κατά τη Δεύτερη Παγκόσμια Πόλεμο, το Φρούριο Drum πυροβόλησε τους Ιάπωνες όταν επιβράσταν τις Φιλιππίνες. Για ένα διάστημα, οι Ιάπωνες πήραν την κατοχή της δομής αλλά ο Στρατός Η.Π.Α. την ανακτάσαν ξανά σπρώχνοντάς την από μέσα. Το πολεμικό πλοίο βλάφτηκε σοβαρά αλλά αυτό μαζί με τους πύργους πυροβολισμού είναι ακόμα αναγνωρίσιμα. Η Νησίδα Ελ Φράιλε είναι περίπου 6,5 μίλια νοτιοανατολικά της Κορεγιδόρ.
Περίπου 8 μίλια νότια της Κορεγιδόρ είναι η Νησίδα Καραμπάο 45 εκτάρια. Οι Αμερικανοί βρήκαν αυτό το νήσι πιο δύσκολο να φortify. Οι απόλυτοι βράχοι γύρω από το μεγαλύτερο μέρος της Καραμπάο αναγκαίους τους μηχανικούς να τοποθετήσουν όπλα σε προκαρούμενες θέσεις. Οι Ιάπωνες πήραν την κατοχή στη Δεύτερη Παγκόσμια Πόλεμο αλλά οι Αμερικανοί ανακτάσαν το νήσι το 1945. Μετά δύο ημέρες βομβαρδισμού, οι στρατιώτες βρήκαν το νήσι εγκαταλελειμμένο. Σήμερα, η Καραμπάο παραμένει εγκαταλελειμμένη και βλέπει λίγους επισκέπτες, εκτός από αυτούς που αναζητούν στα κατακώλους για κομμάτια μεταλλείωσης. Το μεγαλύτερο μέρος του τοπίου έχει ανακτηθεί από την ζούγκλα.
Το πέμπτο νήσι στην ομάδα είναι η Λα Μόνια, περίπου ένα εκτάριο, που καθίζει περίπου 4 μίλια δυτικά της Κορεγιδόρ. Επίσης γνωστή ως "Η Μονάχη", αυτή είναι η μόνη νήσος που παραμένει στην φυσική της κατάσταση. Το μικρό βράχος βγαίνει από τον ωκεανό σαν μια ελλειπτική πυραμίδα, υπενθύμιση του πώς ήταν τα νησιά του Όρμου της Μανίλας πριν αλλάξουν για πολεμική χρήση.
