Η Παραγουάη και η Βολιβία είναι οι μόνον εσωτερικές χώρες στη Νότια Αμερική, γεγονός που μπορεί να παίζει ρόλο στο γιατί είναι επίσης οι φτωχότερες. Οι χώρες χρειάζονται λιμένια για υγιή ανταλλαγή εμπορίου. Τον τελευταίο καιρό, ωστόσο, η γειτονική Βραζιλία έχει βιώσει οικονομική και τουριστική ανάπτυξη που έχει χυθεί σε αρκετές παραγουαϊκές πόλεις. Τέλος πάντων, η Παραγουάη αυξάνεται ως διεθνής προορισμός, και η χώρα μπορεί πλέον να διεκδικήσει διάφορα μέρη φιλικά προς τον τουρισμό.
Η Σαντισίμα Τρινιτάντ ντελ Παρανα στη νοτιοανατολική Παραγουάη είναι περιοχή με τις καλά διατηρημένες καταστρέψεις ενός από τα πιο εντυπωσιακά θρησκευτικά μισιόν στην Αμερική. Δηλώθηκε Παγκόσμια Κληρονομιά της UNESCO το 1993, η Τρινιτάντ χτίστηκε την αρχή του 17ου αιώνα και φιλοξενούσε ποτέ περισσότερους από 4.000 ανθρώπους. Ο ιεζουίτικος αρχιτέκτονας Χουάν Βαουτίστα Πριμόλιιν σχεδίασε τη μισιόν, η οποία συνδυάζει τόσο χριστιανικά όσο και ντόπια στοιχεία. Αν και οι Ιεζουίτες χτίσαν περίπου 30 οικισμούς στην περιοχή, η Τρινιτάντ ήταν η μεγαλύτερη και πιο πολύπλοκη κατασκευή τους. Ένας τοπικός πόλεμος αναγκάστηκε τελικά τους Ιεζουίτες να φύγουν μετά περίπου 60 χρόνια, αλλά η εργασία τους συνεχίζει να προσελκύει τουρίστες ενδιαφερόμενους για ιστορία και αρχιτεκτονική.
Το "Lonely Planet" κάνει μια τολμηρή δήλωση στο βιβλίο του "South America on a Shoestring" όταν λέει ότι το Καρναβάλι στην Ενκαρνασιόν είναι "πολύ πιο διασκεδαστικό" από αυτό στο Ρίο, Βραζιλία. Η γιορτή της Ενκαρνασιόν είναι σίγουρα λιγότερο ακριβή, και καθώς γίνεται κατά τέσσερις διαδοχικές εβδομάδες, οι ταξιδιώτες μπορούν στην πραγματικότητα να ταξιδέψουν και στα δύο στο ίδιο ταξίδι Νότιας Αμερικής. Καθίζοντας πέρα από τον ποταμό Παρανα από την Αργεντινή, η Ενκαρνασιόν λέγεται τόσο Μαργαρίτα του Νότου όσο και Πρωτεύουσα Καρναβάλι της Παραγουάης. Για τη βραζιλιάνικη γιορτή της, η Αβενίδα Φρανσία μετατρέπεται σε Σαμποδρομο-στυλ πομπή με χορογραφημένους χορευτές, φλογερά πλοία και διακοσμημένα "γκαρότας", ή κορίτσια. Τα πράγματα γίνονται επίσης πολύ βρώμικα. Μέρος της ντόπιας παράδοσης είναι να βγάζουν η έναν τον άλλον με αεροζολ χιόνι, ενώ τα Σαββατοκύριακα το μεσημέρι είναι γνωστά για πολέμους νερού, όπου μπαλόνια νερού πετάνε και κάδους νερού χύνονται από τα δώματα σε απρόσδокτους πεζούς. Τα αφήνουν τους τουρίστες; Καμία στιγμή.
Η Σιουδάντ ντε Εστέ καθίζει σε τριπλή σύνορο με Βραζιλία και Αργεντινή, τα οποία είναι όλα συνδεδεμένα από διεθνή γέφυρα. Η φορολογικά ελευθεροποιημένη εμπορική ζώνη της πόλης έχει φθηνές τιμές και違法 αγαθά που προσελκύουν καθημερινές κούρδες βραζιλιανών και αργεντινών αγοραστών, γεγονός που της κέρδισε το παρακλήσι "Το Σούπερ μάρκετ της Νότιας Αμερικής". Πέρα από τα χονδρικά, πολλοί τουρίστες έχουν άλλο λόγο να επισκεφθούν την πόλη. Το τριπλή σύνορο είναι επίσης όπου οι τρεις χώρες μοιράζονται τους Καταρράκτες Ιγκουαζου, μια σειρά καταρρακτών μήκους 2,7 χιλιομέτρων. Η Βραζιλία έχει τις πανοραμικές θέας και η Αργεντινή την πλησιέστερη πρόσβαση, αλλά η Παραγουάη έχει τις βρώμικες ξενώνες. Κάθε θέα είναι εύκολα προσβάσιμη από τη Σιουδάντ ντε Εστέ, κάνοντάς την την οικονομική επιλογή για φαγητό και διαμονή.
Η Ασουσιόν, πρωτεύουσα της Παραγουάης, είναι μια μητροπολιτική πόλη που περισσότεροι από 2 εκατ. άνθρωποι καλούν σπίτι. Η αρχιτεκτονική τρέχει από κλασική κολονιακή έως Μπεξ-Αρτς, ενώ διεθνή εστιατόρια, αναβαθμισμένα εμπορικά κέντρα και φιλικοί ντόπιοι την κάνουν φιλική προς τουρίστες. Αν και συνορεύει με την Αργεντινή, η Ασουσιόν έχει περισσότερη βραζιλιανική επιρροά, με πωλητές που πωλούν συχνά κοτόπουλο "κοξίνιας", ή κροκέτες, κρεμαστές πίτσες τυριού Κατουπίρι, μπύρα Μπράμα και άλλα βραζιλιανικά αγαπημένα. Διεθνείς ταξιδιώτες που έρχονται με αεροπλάνο θα φτάσουν στην Ασουσιόν, η οποία έχει απευθείας συνδέσεις με Μιάμι, Πανάμα Σίτι, Σάο Πάουλο, Λίμα, Βουένος Άιρες και άλλα μεγάλα κέντρα. Τουριστική βίζα απαιτείται για πολίτες ΗΠΑ.
