Η Αμαζονία (κυρίως Βραζιλία), που ήταν απρόσβατη, σήμερα προσβάσιμη. Κράτος χτίζει αυτοκινητόδρόμους από 1970s. 2 μεγάλοι άξονες, αλλά περιβαλλοντικές/υγειονομικές ανησυχίες.
Συνδέει άνθρωπους/εμπόριο άκρη-άκρη. Πολλά τμήματα ακατασκεύαστα (λάσπη/βούλωμα, στάσιμο νερό, δυσκόλες συνθήκες) – χαρακτηρίζεται «χειρότερος δρόμος Βραζιλίας».
1.767 χλμ, συνδέει Cuiabá και Pará. Οικονομική σημασία (σογιά/γεωργοί). Ορισμένα τμήματα ολοκληρωμένα/ασφαλτισμένα, άλλα με υποδομικά προβλήματα.
Οι δρόμοι βελτίωσαν εμπόριο/ταξίδια αλλά κατέστρεψαν τεράστια δάσος. Πέρα από την απευθείας καταστροφή, επέτρεψαν ευρύτερη αποδασισμό (βελτίστη πρόσβαση σε απομακρυσμένες περιοχές). Κτηνοτρόφοι/γεωργοί σογιάς → αποδασισμός. National Geographic (2010): ~200 ποδοσφαιρικά πεδία/λίγα λεπτά.
Οδικοί βρόχοι/στάσιμο νερό → αύξηση ελονοσία (malaria) σε οικισμένους άξονες. Περισσότεροι άνθρωποι = μεγαλύτερος κίνδυνος για τους διαβατές.
