Η αρχαία βιβλιοθήκη στην Αλεξάνδρεια, Αίγυπτος, ιδρύθηκε τον 3ο αιώνα π.Χ. από τον Πτολεμαίο Α' Σωτήρα, τον διάδοχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η βιβλιοθήκη δεν ήταν απλώς αποθήκη βιβλίων· είχε επίσης ζωολογικό κήπο, κήπους, αίθουσες διαλέξεων και καταλύματα για σοφούς. Το 235 π.Χ., ο Πτολεμαίος Γ' ίδρυσε μια θυγατρική βιβλιοθήκη στο ιερό του Σεράπιδος. Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας κράτησε μεταξύ 500.000 και 700.000 κυλίνδρους και χειρόγραφα από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων της Ελλάδας, Περσίας, Ασσυρίας και Ινδίας.
Το μεγαλύτερο μέρος ό,τι ξέρουμε για την πρώιμη ιστορία της αρχαίας αλεξανδρινής βιβλιοθήκης προέρχεται από την «Επιστολή του Αριστέα» γραμμένη στη μέση του 2ου αιώνα π.Χ. Δυστυχώς, μέρη αυτής βασίζονται στην παράδοση, και είναι δύσκολο να διακρίνουμε πόσο είναι πραγματικά αληθές. Ξέρουμε ότι ο Πτολεμαίος ζήτησε από τον Δημήτριο Φαληρέα, που ήταν μαθητής του Αριστοτέλη, να οργανώσει τη βιβλιοθήκη. Ο Καλλίμαχος Κυρηναίος δημιούργησε τον πρώτο κατάλογο κατά θέμα.
Η βιβλιοθήκη преднаζόταν επίσης να είναι τόπος για τους σοφούς να εργάζονται. Διάσημοι άνθρωποι εργάστηκαν στην Αλεξάνδρεια, συμπεριλαμβανομένων του μαθηματικού Ευκλείδη, του αστρολάβου Αρίσταρχου Σάμιου, και του Απολλωνίου Ρόδιου, συγγραφέα της «Αργοναυτικάς». Πάνω από εβδομήντα ραββίνοι, των οποίων η εργασία ήταν να μεταφράσουν την Παλαιά Διαθήκη στα Ελληνικά, εργάστηκαν επίσης εκεί.
Ως οι περισσότερες βιβλιοθήκες, η βιβλιοθήκη στην Αλεξάνδρεια απέκτησε το μεγαλύτερο μέρος των έργων της μέσω αγοράς. Ωστόσο, υπάρχουν παράδοσεις που υποδεικνύουν ότι η βιβλιοθήκη χρησιμοποίησε και πιο ασυνήθιστες μεθόδους για να αποκτήσει τα υλικά της. Για παράδειγμα, όλα τα πλοία που έφταναν στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας έπρεπε να παραδώσουν τυχόν χειρόγραφα που είχαν ώστε οι γραμματείς της βιβλιοθήκης να τα αντιγράψουν και μετά να τα τοποθετήσουν στη βιβλιοθήκη. Η παράδοση θέλει ότι ο Πτολεμαίος Γ' δανείστηκε από τους Αθηναίους πρωτότυπα έργα του Αισχύλου, Σοφοκλή και Ευριπίδη αλλά επέστρεψε αντίγραφα και κράτησε τα πρωτότυπα για να τα βάλει στη βιβλιοθήκη. Για να είναι δίκαιος, όμως, ο Πτολεμαίος επέτρεψε στους Αθηναίους να κρατήσουν το ασήμι που τους έδωσε ως εγγύηση.
Οι ιστορικοί δεν είναι βέβαιοι για την τύχη της βιβλιοθήκης. Ο ρωμαϊκός ιστορικός Πλούταρχος γράφει ότι ο Ιούλιος Καίσαρ ήταν υπεύθυνος για την καταστροφή της βιβλιοθήκης όταν την έκαψε ακαταστρέπτως προσπαθώντας να κάψει τα πλοία στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας. Ωστόσο, αυτό αντιλέγεται από posteriors πηγές που ισχυρίζονται ότι η Κλεοπάτρα λάβατε κυλίνδρους από τη βιβλιοθήκη χρόνια αργότερα μετά από αυτό το υποτιθέμενο γεγονός. Ο ιστορικός του 18ου αιώνα Εντουάρντ Γκίμπον, συγγραφέας της «Πτώσης και της Καταστροφής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας», κατηγόρησε τον Πατριάρχη Θέοφιλο και οργισμένες χριστιανικές ομίλους για την καταστροφή της βιβλιοθήκης στα τέλη του 4ου αιώνα. Ορισμένοι μεσαιωνικοί ιστορικοί κατηγόρησαν τους μουσουλμάνους κατακτητές του 7ου αιώνα.
Το 2003 ανοίξε μια νέα βιβλιοθήκη εκεί όπου βρισκόταν η αρχαία. Όπως η αρχαία βιβλιοθήκη, η Βιβλιοθήκη Αλεξανδρίνων είναι πολύ περισσότερα από μια συλλογή βιβλίων. Περιέχει ερευνητικά και πολιτιστικά κέντρα όπως Κέντρα Καλλιγραφίας και Χειρογράφων. Επίσης, υπάρχουν πολλά μουσεία στο χώρο, συμπεριλαμβανομένων του Μουσείου Αρχαιοτήτων και Μουσείου Χειρογράφων. Έχει επίσης πλανητάριο.
