Γνωστή ως «Πόλη της Αιώνιας Άνοιξης», η Κοτσαμπάμπα προσφέρει κάτι για όλους. Συχνά αναφέρεται από τους τόπιους ως Τσοκαμπαμπίνους. Είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Βολιβίας.
Εντοπισμένη σε εύφορο λιβάδι εντός της κορύφωσης των Άνδεων, η Κοτσαμπάμπα στεγάζει περίπου 1.608.276 κατοίκους. Είναι πρωτεύουσα του νομού Κοτσαμπάμπα. Το κλίμα προσφέρει εαρινές θερμοκρασίες όλο το χρόνο.
Οικημένη σε αρχαίες εποχές από Ιγκά, Τουπουράγια, Ομερέκε, Τιαουανάκου και Μογκογιά, η κοιλάδα της Κοτσαμπάμπα ήταν δημοφιλής για τον εύφορο χώμα και το επιθυμητό κλίμα. Ο Γκαρσί Ρουίζ ντε Ορεγιάνα, Ισπανός, έφτασε τη 1542. Αποκτήθηκε μεγάλο αγρότεμαχο από τοπικούς ηγέτες φυλών. Καταχώρησε την ιδιοκτησία το 1552 στην Αυτοκρατορική Πόλη Ποτοσί. Δείχνει ότι αγόρασε το μεγαλύτερο μέρος της κοιλάδας από τους ηγέτες Αχάτα και Κονσάβανα για 130 πέσο. «Το Σπίτι του Μαγιαζγκό», η αρχική οικία του, υπάρχει ακόμα στην Κοτσαμπάμπα, στη γειτονιά Καλα Καλα.
Το 1571, η πρωτότυπη πόλη Βιγιά ντε Οροπέσα ιδρύθηκε ως κέντρο γεωργικής παραγωγής. Εξυπηρετούσε τις κοντινές ορυχείες της Αλτιπλάνο, ειδικά τη πόλη Ποτοσί. Μετά από αιώνες ανάπτυξης, η πόλη άρχισε να υποβαθμίζεται τον 18ο αιώνα. Το 1786, ο βασιλέας Κάρλος Γ' της Ισπανίας μετόνυμασε την πόλη σε Κοτσαμπάμπα. Κατά την απογραφή του 1793, ζούσαν 22.305 άτομα. Από αυτούς, 12.980 μίστισοι, 6.368 Ισπανοί, 1.182 ιθαγενείς, 1.600 μούλατο και 175 Αφρικανοί. Από τον 19ο αιώνα και μετά, η πόλη ξαναευδοκίμησε ως γεωργικό κέντρο.
Η πόλη σήμερα είναι πολύ σύγχρονη. Είναι μια από τις πιο οικονομικά και κοινωνικά προοδευτικές πόλεις της Βολιβίας.
Το 1998, το ΔΝΤ (IMF) εγκρίθηκε δάνειο 138 εκατ. δολαρίων για τη Βολιβία. Για να συμμορφωθεί με τις δομικές μεταρρυθμίσεις, η Βολιβία συμφώνησε να πουλήσει δημόσιες επιχειρήσεις όπως τα εθνικά πετρελαιοτεχνεία και την τοπική υδρολογική υπηρεσία ΣΕΜΑΠΑ. Τον Σεπτέμβριο του 1999, η κυβέρνηση υπέγραψε συμβόλαιο 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων για το δημοτικό υδρεύση με την Αγκουάς ντε Τουναρί. Η Αγκουάς ντε Τουναρί είναι πολυεθνική συμμαχία ιδιωτικών επενδυτών, περιλαμβάνει θυγατρική της Μπεχτέλ. Αρχές του 2000, μεγάλες διαμαρτυρίες για την ιδιωτικοποίηση του νερού κατακερμάτισαν το θέμα στα διεθνή νέα.
Η Συμμαχία για την Άμυνα του Νερού και της Ζωής (La Coordinadora), υπό τον ακτιβιστή Όσκαρ Ολιβέρα, οργάνωσε ειρηνικές διαμαρτυρίες, και αντιμετώπισε ΜΑΤ, συλλήψεις και βία. Μετά την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η κυβέρνηση ανέσχεσε τα συνταγματικά δικαιώματα, έκλεισε ραδιοφωνικούς σταθμούς και συλλαβή ηγέτες. Η κυβέρνηση παράλυσε για几天. Συμφωνία έγινε τον Απρίλιο του 2000 με υποσχέση για άρση της νομοθεσίας ιδιωτικοποίησης. Πιο târziu, η πολυδισεκατομμυριαία εταιρεία Μπεχτέλ (και η Ολλανδική Αγκουάς ντε Τουναρί) ζήτησε 25 εκατ. δολάρια ζημιών από τη Βολιβία για παραβίαση συμβολαίου. Το 2002, ο Ολιβέρα βραβεύτηκε με το βραβείο Γκόλτμαν Περιβάλλοντος.
Το 2007, αγροτικοί διαμαρτυρόμενοι ζήτησαν την παραίτηση του Μανφρέντ Ρέβες Βίγια (πρώτος δημοκρατικά εκλεγμένος Πρέφεκτος Κοτσαμπάμπα). Οι διαμαρτυρίες απέτυχαν αν και οι τάσεις παραμένουν.
Η Κοτσαμπάμπα προσφέρει ζωντανό εμπορικό κέντρο περικυκλωμένο από Πλαζα Κολόν και Πλαζα 14 ντε Σεπτεμβρίου, όπου οι επισκέπτες βρίσκουν σύγχρονες επιχειρήσεις. Ανακαλύψτε τη νυχτερινή ζωή στην Κάγια Εσπανά και Ελ Πράντο. Το Διεθνές Αεροδρόμιο Γουίλστερμαν εξυπηρετεί την περιοχή. Η περιοχή κοντά στο αεροδρόμιο είναι απομακρυσμένη και φτωχή με ασφαλτοστρωμένα δρόμους. Αυτό δίνει σε πολλούς επισκέπτες παραπλανητική πρώτη εντύπωση στην προσέγγιση της πόλης.
Η κυρίαρχη γλώσσα είναι τα Ισπανικά, αν και τα Αγγλικά μιλιούνται και κατανοούνται ευρέως. Τα εθνολογικά δεδομένα σήμερα αποτελούνται από ιθαγενείς (Κέτσουα), Μίστισοι, Καστίθοι και Καυκασίοι (ή Κριογιοί). Η Βολιβία είναι μια από τις φτωχότερες χώρες της Νότιας Αμερικής, με μερικούς να κερδίζουν λιγότερο από 100 δολάρια τον μήνα.
«Πρέπει να δείτε» σε κάθε επίσκεψη, η Λά Κάντσα είναι η μεγαλύτερη ανοιχτή αγορά της Νότιας Αμερικής. Ανοιχτή κάθε μέρα της εβδομάδας, προσφέρει κάτι για κάθε γούστο, από μουσικά CD μέχρι πολιτιστικά αντικείμενα, φαγητό, ρούχα και φλυαρικά. Μικσάρετε με τους ανθρώπους και γευθείτε την αληθινή κουλτούρα και κουζίνα.
Το Ελ Κρίστο ντε λα Κογκόρδια είναι η ψηλότερη статуά του Ιησού Χριστού παγκοσμίως. Θέα της πόλης από την κορυφή.
Το Παλασίο Πορτάλες είναι μια έπαυλη με γαλλικές Ρενεσάνς επιρροές στην Κερού Κερού. Ήταν σπίτι του Σιμόν Πατίνο, πλούσιου βιομηχανικού. Κάνετε καθοδηγημένη 둘러볼ή. Επισκεφθείτε τη βιβλιοθήκη, τις τέχνες και τους κήπους.
Επισκεφθείτε τη Βιγιά Τουναρί, πόλη δάσους της Κοτσαμπάμπα. Δείτε διάφορες μαϊμούδες, πούμες και εξωτικά ζώα στο καταφύγιο ζώων.
Το Κοβεντό ντε Σαν Φρανσίσκο χτίστηκε το 1607. Αυτός ο Καθολικός ναός είναι από ξύλο δάσους και έχει χρυσό θυσιαστήριο. Χτισμένος σε Ισπανικό Μπαρόκ με ιθαγενείς αρχιτεκτονικούς στυλ.
