Στην μικρό ιστορία «Ο Σκύλος της Πομπηίας» του Λουί Άντερμάγιερ, ο Μπίμπο δεν επιστρέφει στη Πομπηία μετά την απόδραση από την έκρηξη του βουνού Βεζούβιου.
Μετά την καθοδήγηση του τυφλού κυρίου του, Τίτο, σε ασφάλεια, ο Μπίμπο φεύγει την πιπτούσα τέφρα και πέμμισα. Η ιστορία τελειώνει με τον Μπίμπο να ζει ειρηνικά σε ρωμαϊκό κήπο εκτός της καταστρεμμένης πόλης, θυμούνται τον Τίτο αλλά δεν γυρίζει ποτέ πίσω. Η τραγωδία υπογραμμίζει την πίστη, την επιβίωση και την οριστικότητα της καταστροφής της Πομπηίας.
