Η Κρίση Ανυπέρβλησης 1832-33—η προσπάθεια της Νότιας Καρολίνας να δηλώσει κενούς τους φόρους εισαγωγής εντός των συνόρων της—παραμένει μια από τις πιο βαθιές συνταγματικές αντιμετώπισησεις της αμερικανικής ιστορίας. Αντιμετώπισε την πολιτειακή κυριαρχία εναντίον της ομοσπονδιακής ανωτατάτητας, την αγροτική εξαγωγική οικονομία εναντίον της βιομηχανικής προστασίας, και προέβλεψε το κεντρικό διαμάχη του Εμφυλίου Πολέμου. Και οι δύο πλευρές κινητοποίησαν σοβαρές συνταγματικές, οικονομικές και политиκα επιχειρήματα.
Το Επιχείρημα της Νότιας Καρολίνας για την Ανύπαρξη
1. Συνταγματική Θεωρία Συμβάσεως
Βασισμένο στις Διατάξεις Κεντρακίας και Βιρτζίνιας (1798) από Τζέφερσον και Μαντίσον, η Νότια Καρολίνα επήρεν:
- Το Σύνταγμα είναι συμβόλαιο μεταξύ αυτονομών κρατών, όχι ανώτατο εθνικό χάρτης
- Τα κράτη διατηρούν τελική εξουσία να κρίνουν τη φορολογική υπερβάση
- Η ανύπαρξη είναι συνταγματικό αντídoto σμίκρως της αποχώρησης — «το δίκαιο αμυντικό» (Τζέφερσον)
- Το South Carolina Exposition and Protest του Τζον Κ. Κάλχουν (1828) συστημάτισε αυτό: τα κράτα μπορεί να βεττούν φορολογικές πράξεις που ξεπερνούν τις ανατεθειμένες εξουσίες
2. Οικονομικό Πάθος: Το «Τέλος των Αβομιναβλς»
Το 1828 τέλος (μέσος όρος 45% στα δακτυλογραφημένα εισαγωγά) καταστρέφει την οικονομία της Νότιας Καρολίνας:
- Οικονομία εξαγωγής βαμβακιού: 60%+ αμερικανικών εξαγωγών; εξαρτημένη από βρετανικές αγορές υφαντουργίας
- Ανταποκριτικό ρίσκο: Υψηλά αμερικανικά τέλη → βρετανικά τέλη βαμβακιού → χαμηλότερες τιμές για καλλιεργητές ΝΚ
- Διπλό βάρος: Πληρώνουν υψηλότερες τιμές για εισαγόμενες κατασκευές και λαμβάνουν λιγότερο για βαμβάκι
- Περιφερειακή ανισότητα: Τέλος προστατεύει βόρεια μαλλί, σίδηρο, υφαντουργικά — η ΝΚ δεν είχε μωρά βιομηχανίες να προστατεύσει
- Απώλεια πληθυσμού: 1820-1830 λευκός πληθυσμός ΝΚ αύξηση 11% vs. 33% εθνικά — μετανάστευση στο Γουλφ Σοuthwest
3. Δικαιώματα Κρατών ως Προστασία Μειονότητας
Η θεωρία συγκροτούμενης πλειοψηφίας του Κάλχουν: αριθμητικές πλειοψηφίες (βόρεια κράτη) θα διαρκώς υπερψηφίζουν μειονοτικά συμφέροντα (νότια κράτη). Η ανύπαρξη ανάγκαζε συμφωνία, αποτρέποντας «τυραννία της πλειοψηφίας».
Τα Αντιπεριεχόμενα των Ενωτικών
1. Κλάυση Ανωτατάτητας και Δικαστικός Έλεγχος
- Άρθρο VI: Σύνταγμα και ομοσπονδιακοί νόμοι «θα είναι ο ανώτατος Νόμος της Χώρας»
- Marbury v. Madison (1803): Ανώτατο Δικαστήριο — όχι κράτη — ερμηνεύει συνταγματικότητα
- Δικαστής Στόρι: «Το Σύνταγμα δεν ήταν συμβόλαιο μεταξύ κρατών, αλλά διάταγμα του λαού»
2. Εξουσία Κοινοβουλίου σε Εμπόριο
- Άρθρο I, Ενότητα 8: Κοινοβούλιο ρυθμίζει «Εμπόριο με ξένες Έθνη, και μεταξύ των διαφόρων Κρατών»
- Τέλη = βασικό εργαλείο εσόδων και ρύθμισης από 1789 (Έκθεση Χαμίλτον για Κατασκευές)
- Προστατευισμός = νόμιμη εθνική οικονομική πολιτική, όχι τομική ευνοία
3. Διατήρηση Ένωσης και Πρακτική Διακυβέρνηση
- Διακήρυξη Τζάκσον (Δεκ 1832): «Η Ένωση — δίπλα στην Ελευθερία μας, πιο αγαπητή»
- Ανύπαρξη = συνταγματικό χάος· κάθε κράτος γίνεται δικός του συνταγματικός ερμηνευτής
- Πράξη Δύναμης (1833): Κοινοβούλιο εξουσιοδότησε στρατιωτική συλλογή τελών — Τζάκσον ετοίμασε να τη χρησιμοποιήσει
Η Συμφωνία Που Κατέληξε τον Διαμάχη
Η Συμφωνία Τέλος 1833 του Χένρι Κλεϊ παρείχε μια σωτήρια έξοδο:
- Ποστεινή μείωση στο 20% ad valorem μέχρι 1842
- Νότια Καρολίνα αναιρούσε την απόφαση ανυπέρβλησης
- Συνοδευτικά αναιρούσε την Πράξη Δύναμης (συμβολικό τελικό γέστο)
Και οι δύο πλευρές κατήγγειλαν νίκη. Αλλά το συνταγματικό ζήτημα παρέμεινε ανεπίλυτο.
Ιστορικό Υπόφαση: Δικαιολογημένη;
Νομικά: Αδύναμο. Президентικά προηγούμενα, συνταγματικό κείμενο, και πολιτική πρακτική ευνοούσαν την ομοσπονδιακή ανωτατάτητα. Καμία άλλη πολιτεία δεν συμμετείχε στην ΝΚ.
Οικονομικά: Ληγίτημο παράπονο. Η τελική πολιτική επηρέασε ανακατανομή πλούτου από εξαγωγική γεωργία σε εισαγωγή-ανταγωνιστική βιομηχανία. Η σχετική απογνώση της ΝΚ ήταν πραγματική.
Πολιτικά: Τακτική αποτυχία. Η ανύπαρξη απηλλοτρίωσε πιθανούς νοτίους συμμαχούς (Βιρτζίνια, Γεωργία την αντέστησαν). Επιτάχυνε την τομική πολωμάλωση.
Συνταγματικά: Βαθιά σημαντικό. Εξέναγκε την εξάρτηση ανταγωνιστικών θεωριών ομοσπονδιασμού που θα λύνονταν μόνο στο Απομάτοξ.
Η Νότια Καρολίνα δεν ήταν «λάθος» να νιώσει εκμεταλλευμένη από την εθνική οικονομική πολιτική. Αλλά η ανύπαρξη ως θεραπεία αποδείχθηκε συνταγματική νεκρή άκρη—η κρίση απηκάλυψε ότι σε μια σύνθετη δημοκρατία, τα δικαιώματα μειονοτήτων απαιτούν πολιτική συμμαχίες, όχι μονομερή βέτο.
